آرمیدگان در بقیع صفحه 25

بِمَا فِیکَ فَلَمَّا کَانَ مِنَ الْغَدِ خَرَجَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ(علیه السلام) وَ مَعَهُ أَبُو بَکْرٍ وَ عُمَرُ وَ جَمَاعَهٌ مِنَ الْمُهَاجِرِینَ وَ الاَنْصَارِ حَتَّی وَافَی الْبَقِیعَ وَ وَقَفَ عَلَی نَشَزٍ مِنَ الارْضِ فَلَمَّا طَلَعَتِ الشَّمْسُ قَالَ(علیه السلام) السَّلامُ عَلَیْکَ یَا خَلْقَ الله الْجَدِیدَ الْمُطِیعَ لَهُ فَسَمِعُوا دَوِیّاً مِنَ السَّمَاءِ وَ جَوَابَ قَائِلٍ یَقُولُ وَ عَلَیْکَ السَّلاَمُ. (1)

از سلیم بن قیس هلالی است که گفت: از ابوذر جندب بن جناده غفاری شنیدم که گفت: دیدم سید را (محمد مصطفی را) که درود خدا بر او و آلش باد! به امیرمؤمنان، علی(علیه السلام) فرمود: در شبی که صبح که شد، به بقیع برو و بر قطعه ای از زمین آن بایست، وقتی که خورشید طلوع کرد، به آن سلام کن، که خداوند به آن امر کرده هر چه بگویی به تو جواب دهد. چون صبح شد، امیر مؤمنان(علیه السلام) بیرون شد و ابوبکر و عمر و جماعتی از مهاجر و انصار هم با او بودند. وقتی که به بقیع رسید، بر قطعه ای از زمینش مکث نمود و چون که خورشید طلوع کرد علی(علیه السلام) به خورشید سلام داد و فرمود: سلام بر تو ای خلق جدید خدا که خدا را اطاعت خالصانه می کنی. پس همراهان ناله ای شنیدند و جواب گوینده ای را که می گفت: درود بر تو ای علی...».

در روایات فراوان آمده است که در ماجرای بازگشت جعفر بن ابی طالب از حبشه، پیامبر(صلی الله علیه و آله) به علی(علیه السلام) امر کرد: پارچه ای را که جعفر آورده، بردارد و به بقیع ببرد و دعا کند و سپس آن را تقسیم نماید. (2)

در روایت دیگری آمده است که پیامبر(صلی الله علیه و آله) می خواست وصایای رازگونه ای را به علی(علیه السلام) بگوید. به انس بن مالک فرمود: برو و علی را بیاور، انس می گوید: رفتم و علی را خواستم به حضور پیامبر(صلی الله علیه و آله) بیاید. علی(علیه السلام) آمد. پیامبر(صلی الله علیه و آله) به او فرمود:

انطلق معی، فجعلا یمشیان و أنا خلفهما، و إذا غمامه قد أظلّتهما نحو البقیع لیس علی