آرمیدگان در بقیع صفحه 260

سال های نخستین هجرت پیامبر دیده به جهان گشوده است.

در دائره المعارف اعلمی آمده است: «عبدالله سه سال بعد از بعثت پیامبر(صلی الله علیه و آله) در حبشه متولد شد». (1)

این گزارش، صحیح به نظر نمی رسد؛ زیرا دعوت پیامبر(صلی الله علیه و آله) در سه سال نخست بعثت غیر علنی بود و مقابله ای از ناحیه کفار قریش با آن حضرت رخ نداد تا پیامبر به مسلمانان فرمان هجرت به حبشه دهد. شاید نظر اعلمی، سه سال نخست هجرت باشد، نه بعثت و اگر چنین باشد، هم با واقعیت دعوت پیامبر تطبیق می کند و هم با حدود تقریبی سن عبدالله ابن جعفر، در هنگام رحلت پیامبر. علاوه بر این، منابع معتبر تاریخی آورده اند که:

جعفر بن ابی طالب(علیه السلام)، در ماه رجب سال پنجم بعثت به دستور پیامبر(صلی الله علیه و آله) به حبشه هجرت کرد. (2)

در هرحال، قطعی است که او در سرزمین حبشه ولادت یافت؛ «جَعْفَرُ بْنُ ابی طالب... وَلَدَتْ لَهُ بِأَرْضِ الْحَبَشَهِ عَبْدَ اللهِ بْنَ جَعْفَرٍ» (3)؛ «جعفربن ابی طالب... پس در زمین حبشه فرزندش عبدالله متولد شد».

خصلت ها و ویژگی ها

عبدالله بن جعفر، از آنجا که در خانواده ای کریم و با حسب و نسب تولد یافت و رشد کرد، دارای خصلت ها و ویژگی های ممتازی است که به آنها اشاره می کنیم:

الف) بیعت با پیامبر(علیه السلام) در کودکی

در صدر اسلام، چند نفر انگشت شمار، در کودکی به پیامبر(صلی الله علیه و آله) ایمان آورده وبیعت کرده اند. نخستین نفر از میان آنان، علی(علیه السلام) است که در دوران طفولیت ایمان آورد و با

1- (1) . دائره المعارف، اعلمی، ج12.
2- (2) . مجمع الزوائد، ج9، صص26 و 282.
3- (3) . الروض الانُف، ج2، ص90. [1]