آرمیدگان در بقیع صفحه 261

پیامبر بیعت کرد. سپس امام حسن مجتبی و بعد امام حسین(علیهما السلام) و آخرین آنها، عبدالله، فرزند جعفر طیار(علیه السلام) است.

امام صادق(علیه السلام) به نقل از پدر بزرگوارش امام باقر(علیه السلام) فرمودند: «امام حسن و امام حسین(علیهما السلام) و عبدالله بن جعفر در کودکی با پیامبر(صلی الله علیه و آله) بیعت کردند و کسی جز آنها، در کودکی با پیامبر(صلی الله علیه و آله) بیعت نکرد». (1)

ب) همراه و صحابی پیامبر(صلی الله علیه و آله) و پنج امام

از امتیازات و ویژگی های برجسته عبدالله بن جعفر آن است که ایشان، هم از صحابی پیامبر(صلی الله علیه و آله) بود و هم جزو صحابی علی، امام مجتبی، امام حسین، امام سجاد و امام باقر(علیهم السلام) به شمار می آمد. ابن اثیر جزری، نامش را در شمار صحابه آورده و درباره اش می نویسد: «له صحبته... و روی عن النبی(صلی الله علیه و آله) أحادیث» (2)؛ «او از اصحاب پیامبر(صلی الله علیه و آله) بود... و روایاتی را از پیامبر نقل کرده است».

شیخ طوسی، افزون بر اینکه وی را جزو یاران پیامبر شمرده، در ردیف صحابه امیرمؤمنان، علی(علیه السلام) و نیز امام حسن مجتبی(علیه السلام) هم آورده است». (3) ولی عجیب است که نام آن گرامی را چرا در ردیف اصحاب حسین بن علی(علیه السلام) که همه هستی خویش و خاندانش را در راه آرمان های او فدا کرد، نیاورده است.

مامقانی در این باره می نویسد:

هنوز پی نبرده ام که چرا شیخ طوسی از آوردن نام عبدالله، در ردیف یاران امام حسین(علیه السلام) خودداری کرده است! درحالی که او از یاران امام حسین(علیه السلام) بود و با فرستادن فرزندانش عون و محمد، که در کربلا به شهادت رسیدند، با امام حسین(علیه السلام) مواسات کرد و به خاطر عذری که داشت، خودش نتوانست در کربلا حضور یابد. (4)

1- (1) . تاریخ دمشق، ج14، ص179.
2- (2) . اسدالغابه، چ3، ص135.
3- (3) . معجم رجال الحدیث، آیه الله العظمی خویی، ج10، ص142.
4- (4) . تنقیح المقال، مامقانی، ج2، ص173.