آرمیدگان در بقیع صفحه 284

این شبهه کاملاً مغرضانه و یا جاهلانه است؛ یعنی به نظر می رسد ناشی از جهل به مقام و موقعیت ممتاز محمد حنفیه باشد. مدارک، شواهد و دلایل بسیاری وجود دارد که آن شخصیت گرانمایه، اعتقاد کامل به امامت سید الشهدا و امام سجاد(علیه السلام) داشته و هرگز در این باره کوتاهی نکرده و آن را جزو اعتقادات بنیادی خویش می شمرده و خروج از مدار ولایت را خروج از ایمان می دانسته است که پیش تر به نکته ای در این باره اشاره کردیم.

وقتی از علامه حلّی پرسیدند: نظر سرور ما درباره محمد حنفیه چیست؟ آیا او به امامت برادرش و امام زین العابدین(علیهما السلام) باور داشت؟ وی پاسخ داد:

در اصول امامت ما ثابت شده است که ارکان ایمان، توحید، عدل، نبوت، معاد و امامت است و محمد حنفیه و عبدالله جعفر و مانند آنها بلند مرتبه تر از آن اند که اعتقاد به خلاف حق داشته باشند و از ایمانی که ثواب همیشگی و رهایی از عذاب بدان وسیله کسب می شود، بیرون رفته باشند. (1)

دیدگاه شخصیت بزرگواری چون علامه حلّی، توفیق جامعی از این مقوله است که محمد حنفیه، شأنی والاتر از آن داشته که در این مسئله بدیهی و مهم دچار خطای فکری و اعتقادی شده باشد؛ به خصوص آنکه وی در خانه علی(علیه السلام) بوده و بارها از آن حضرت امامت امام حسین و امام سجاد(علیهما السلام) را شنیده و علاوه اینکه بر همه اسرار آل محمد(صلی الله علیه و آله) آگاهی و اطلاع وافی داشته است.

ناگفته نماند که دیدگاه های انحرافی چندی درباره این شخصیت بزرگوار وجود دارد، که همگی مولد دسیسه های تاریخی است و شخصیت وی از آنها مبرّا است.

وفات محمّد حنفیه و دفن در بقیع

محمد حنفیه تا سال 81 ه.ق در قید حیات بوده و ماجراهای غمبار فراوانی را دید و سرانجام در همین سال وفات یافت و در بقیع مدفون گردید. اما مکان دقیق آن در بقیع مشخص نیست.