آرمیدگان در بقیع صفحه 294

در بخش های گذشته، شرح حال انسان های شریف و بااخلاص از آل رسول و یاران آن حضرت را که در بقیع خفته اند آوردیم و اکنون به نگارش تاریخ زنانی می پردازیم که در خاک بقیع مدفون اند؛ مانند همسران پیامبر(صلی الله علیه و آله) و مادران مؤمنان عالم و دختران گرامی آن حضرت، عمه های بزرگوار و مادر رضاعی اش حلیمه سعدیه که با شیره جانش وجود گرامی رسول الهی را پرورش داد. فاطمه بنت اسد، مادر گرامی امیرمؤمنان، که با دست باکفایتش، کفالت پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) را برعهده گرفت و آن حضرت، او را مادر خود می نامید! و قبر مادر چهار پسر، شیران حادثه طف و نینوا، امّ البنین که صدای حزین و غمبارش و اشک های ندبه اش را تا کربلا روانه کرد و زنانی دیگر، همچون امّ ایمن و... که به دلیل عظمت انتساب به پیامبر، خاطره وجودشان را پاس می داریم و به یادکرد عظمت ها و جایگاه بلندشان می پردازیم.

1. امّ سلمه

لازم است پیش از پرداختن به بحث، به این نکته اشاره شود که از میان همسران پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله)، جز خدیجه کبری(علیها السلام)، همگی از جمله امّ سلمه، در خاک بقیع آرمیده اند.

نام امّ سلمه، هند بوده است. او دختر امیّه بن مغیره مخزومی است که کنیه اش بر اسمش غالب گردید و به «اُمّ سلمه» شهرت یافت؛ «أُمّ سَلَمَهَ، اسْمُها هِنْد بِنْت أَبِی أُمیّه المُغَیْرَه المَخْزُومِیّ، غَلَبَتْ عَلَیها کُنیَتهَا». (1)