آرمیدگان در بقیع صفحه 295

امیه بن مغیره از بخشندگان عرب بوده که به «زاد الرکب» موسوم گشت. مادرش عاتکه، دختر عامر بن ربیعه کنانی است. وی، پیش از همسری پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله)، همسر ابوسلمه بن عبدالأسد مخزومی بود؛ «وَکَانَ زَوجُها عَبْدَاللهِ بن عَبْدِ الأَسَدِ المَخْزُومِیّ الذِی هَاجَرَت مَعَهُ» (1)؛ «شوهرش عبدالله بن عبدالأسد مخزومی بود که با او هجرت کرد».

اسلام امّ سلمه و فضایل و برجستگی های او

امّ سلمه و شوهرش ابوسلمه، عبدالله بن عبد الأسد مخزومی، پیشگام در اسلام و از سابقین مسلمانان صدر اسلام بوده اند. آنان در مکه، در خانه ارقم بن ابی ارقم، مسلمانی برگزیدند. امّ سلمه، ایمان راسخی داشت و در راه ایمان ثابت قدم بود.

امّ سلمه زنی شایسته و باکرامت بود که در میان همسران پیامبر(صلی الله علیه و آله)، بعد از خدیجه(علیها السلام)، بر همه تقدم داشت. وی به اوج کمالات علمی، فکری و معنوی رسید و تا زمانی که زنده بود حرمت پیامبر و خاندانش را نگه می داشت و پیوسته در دفاع از حریم ولایت و امامت بود و به حق، لقب «امّ المؤمنین» برازنده اوست. پس بدین روی، می توان ویژگی ها و کمالاتی را برایش برشمرد:

- در خردمندی، دانایی و درایت، از زنان نامدار زمان خود بود.

- از جمال و زیبایی، بهره ای وافر داشت؛ به گونه ای که مورد حسد برخی از زنان پیامبر واقع شد.

- در مصیبت هایی که بر او وارد می آمد، نمونه کامل صابران بود.

- در شمار حافظان اسرار اهل بیت(علیهم السلام) بود؛ به گونه ای که کتب علم امیرالمؤمنین(علیه السلام) و صحیفه فاطمه(علیها السلام) را در اختیار داشت. وی کتب علم امیرمؤمنان را به امام سجاد(علیه السلام) و کتب و نوشته های اسرار آل محمد(صلی الله علیه و آله) را در هنگام عزیمت امام حسین(علیه السلام) از مدینه، به ایشان سپرد. (2)