آرمیدگان در بقیع صفحه 296

- همراه شوهرش عبدالله بن عبدالأسد به حبشه هجرت کرد و از مهاجران نخستین بود.

- راوی روایات فراوان از مهاجرت به حبشه و روایات پیامبر(صلی الله علیه و آله)، فاطمه زهرا(علیها السلام)، امام علی، امام مجتبی، امام حسین و امام سجاد(علیهم السلام) است که این روایات در کتب روایی فراوان اند؛ به عنوان نمونه، می توان از شأن نزول آیه تطهیر یاد کرد که ماجرای خمسه طیّبه و قرارگرفتن ایشان تحت کسای نبوی است، که خود نقلی مفصّل را می طلبد.

- امانتداری، از خصلت ها و ویژگی های برجسته او بود؛ چنان که علی(علیه السلام) وقتی تصمیم گرفت در عراق اقامت کند، نامه ها و وصیت نامه های خود را به امّ سلمه سپرد تا آن گاه که حسن بن علی(علیه السلام) به مدینه برگشت، آنها را به ایشان برگرداند. (1)

آن گاه که حسین بن علی(علیه السلام) عازم عراق شد، نامه و وصیت خود را به امّ سلمه سپرد و فرمود: هرگاه بزرگ ترین فرزندم آمد و مطالبه کرد، به وی بسپار. پس از شهادت حسین بن علی(علیه السلام) حضرت علی بن الحسین(علیه السلام) به مدینه بازگشت امّ سلمه سپرده ها را به ایشان بازگرداند. (2)

- کفالت و سرپرستی حسنین(علیه السلام) نیز از مسؤولیت های مهم او بود؛ چنان که در تربیت حسین بن علی(علیه السلام) پس از شهادت حضرت زهرا(علیها السلام)، علاقه و اصراری عجیب داشت.

البته فضائل وی فراوان است که در ضمن نوشتن، بیشتر معلوم و واضح خواهد شد.

هجرت به مدینه

امّ سلمه پس از بازگشت از حبشه به مکه - که در جریان هجرت نخستین بدانجا رفته بود- به مدینه هجرت کرد. او خود ماجرای هجرتش به مدینه را این گونه توضیح داده است: