آرمیدگان در بقیع صفحه 324

عایشه درباره وی می گوید: «زن ستوده شده ای که پناه یتیمان و بیوه زنان و مستمندان بود». (1)

او نماز فراوان می خواند و بسیار روزه می گرفت و خیاطی ورزیده بود که درآمدش را در راه خدا انفاق می کرد.

زینب بنت جحش، در شمار راویان پیامبر(صلی الله علیه و آله) محسوب شده و بزرگانی نظیر شیخ طوسی و ابن عبدالبرّ و ابن اثیر و ابن حجر از او روایت نقل کرده اند.

وفات زینب بنت جحش و دفن وی در بقیع

زینب بنت جحش، سرانجام در تابستان گرم سال بیست هجری در سن 53 سالگی در مدینه درگذشت.

عمر بن خطاب بر او نماز گزارد و او را در قبرستان بقیع به خاک سپرد. (2)

رجال برجسته اسلام در مراسم خاک سپاری وی شرکت کردند و او را درحالی که بر تختی حمل می کردند، در بقیع به خاک سپردند. (3)

عمر بن خطاب، خلیفه دوم، قبر زینب را کاشی کاری نمود و مقبره اش بعدها، نشانی برای دفن همه امّهات المؤمنین گردید.

5. جویریه

جویریه، دختر حارث بن ابی ضرار، رییس قبیله بنی المصطلق بود که در پنج منزلی مدینه ساکن بودند. در سال پنجم یا ششم هجری، حارث بن ابی ضرار، با کمک دیگر قبایل، لشکری آماده کردند تا به مدینه یورش برند. پیامبر خدا از این موضوع آگاه شدند و بریده ابن حصیب اسلمی را به صورتی ناشناس برای کسب خبر به درون قبیله

1- (1) . الطبقات الکبری، ج8، ص78.
2- (2) . همان، ص86.
3- (3) . کنز العمّال، ج16، ص304.