آرمیدگان در بقیع صفحه 330

وی در صورتی ممکن بود که از اسلام دست بردارد و بار دیگر به کیش پدران خود درآید، اما با عشق نهادینه و عمیقی که به اسلام داشت و معرفتی که از آن حاصل کرده بود، در حبشه ماند و بر آیین اسلام عمل کرد.

پیغمبر خدا(صلی الله علیه و آله) نامه ای به وسیله عمرو ابن امیه ضَمرِی به نجاشی (پادشاه حبشه) نوشت و دستور داد تا امّ حبیبه را برای وی خواستگاری کند، نجاشی هم به دستور آن حضرت، فردی را نزد امّ حبیبه فرستاد و این دستور را به وی ابلاغ کرد. ام حبیبه خالد ابن سعید را که یکی از مسلمانان مهاجر بود، وکیل کرد تا او را به عقد پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) درآورد. نجاشی در جلسه عقد حضور داشت و پس از آن که خطبه عقد به نام حضرت رسول خوانده شد، چنین گفت:

الحمد لله الملک القدُّوس المؤمن العزیز الجبار، وأشهد أن لا إله إلا الله وأنّ محمداً عبده ورسوله، وأنّه الذی بشّر به عیسی بن مریم. أمّا بعد: فإنَّ رسول الله(صلی الله علیه و آله) طلب أن أزوّجه أمَّ حبیبه بنت أبی سفیان، فأجبت إلی ما دعا إلیه رسول الله(صلی الله علیه و آله) وقد أصدقها أربعمائه دنانیر، ثمّ سکب (النجاشی) الدنانیر بین یدی القوم. (1)

حمد مخصوص خدای راست که پادشاه و ملک جهانیان است، پاک و منزه از جمیع عیوب، گواهی می دهم که نیست خدایی جز او و گواهی می دهم که محمد(صلی الله علیه و آله) بنده و فرستاده اوست. او همان کسی است که عیسی بن مریم، مژده و بشارت آمدنش را داده است. همانا پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) به من نوشته تا ام حبیبه را برای او تزویج کنم و من هم امتثال امر نموده و چهارصد اشرفی صداقش کردم. این را گفت و چهارصد درهم را جلوی جمعیت ریخت تا به ام حبیبه رسانده شود.

نجاشی این مبلغ را از مال شخصی خود داد و پس از اجرای مراسم عقد، به همه مسلمانان مهاجر از مال شخصی خودش، ولیمه ای درخور مسلمانان به یُمن این ازدواج مبارک داد.