آرمیدگان در بقیع صفحه 343

ازدواج پیامبر گرامی(صلی الله علیه و آله) با صفیّه

یهودیان خیبر، دعوت اسلام و زندگی آمیخته با مدارای پیامبر(صلی الله علیه و آله) را ناسپاسی فراوان کردند و قدر ندانستند که در نتیجه آن، جنگی میان یهودیان و پیامبر(صلی الله علیه و آله) درگرفت. در این جنگ مسلمانان بر یهودیان خیبر پیروز شدند و تعداد فراوانی از آنها به اسارت مسلمانان درآمدند. صفیه بنت حُیَی بن اخطب، رییس قبیله بنی نضیر هم در میان اسیران بود.

«پس از آنکه قلعه غموص و حصن ابی الحقیق از قلعه های خیبر فتح شد و صفیه با یکی از دختر عموهایش اسیر شدند، امیرمؤمنان(علیه السلام)، ایشان را همراه بلال خدمت پیامبرخدا فرستاد، آنان در راه بر کشتگانشان عبور کردند. صفیه گریان شد و دختر عمویش صورت خراشید و فریاد می کشید و خاک بر سر می ریخت و وضعی غیر عادی از خود نشان می داد. پیامبر فرمود: این شیطان را از من دور کنید. ولی صفیه را در جایی محفوظ قرار داد و لباسش را مرتب کرد. از این رفتار معلوم شد که پیامبر صفیه را برای خود برگزیده است. آن گاه به بلال فرمود: «أنزعت الرحمه من قلبک؟!»؛ «مگر رحم و عطوفت در دل تو نیست که زنان داغدیده را بر کشتگانشان عبور می دهی؟»

پیامبر گرامی(صلی الله علیه و آله) در گونه صفیه اثر لطمه ای مشاهده کرد، علّت را پرسید که صفیه گفت: همان روز که شما وارد سرزمین خیبر شدید، در خواب دیدم خورشید روی سینه ام قرار گرفته است. خوابم را برای همسرم تعریف کردم، او سیلی محکمی به صورتم نواخت و گفت: آرزو داری همسر این مردی شوی که بر ما وارد شده است؟!» (1)

صفیه وارد مدینه شد و در خانه حارثه بن نعمان ساکن گردید.

شهرت زیبایی صفیه مدینه را پر کرد. زنان به تماشایش می آمدند؛ از جمله آنها عایشه هووی صفیه بود. او برای آنکه شناخته نشود، با نقاب به خانه صفیه آمد،