آرمیدگان در بقیع صفحه 350

می دهید از سوده، دختر زمعه برایتان خواستگاری کنم؟ پیامبر(صلی الله علیه و آله) که سوده را می شناخت و از مرگ شوهرش آگاه بود، فرمودند: آری، منعی نیست. شما زنان به این مسأله و ضرورت آن آشناترید. پس از آنکه سوده از عده وفات همسرش خلاصی یافت، پیامبر(صلی الله علیه و آله) خوله را نزد وی فرستاد و از او برای خود خواستگاری کرد. سوده در پاسخ گفت: در مورد ازدواجم، پیامبر(صلی الله علیه و آله) صاحب اختیار است.

پیامبر(صلی الله علیه و آله) به وی فرمودند: فردی از خاندانت در ماجرای ازدواجت با من ناظر و گواه و صاحب اختیار باشد. سوده، حاطب بن عمرو بن عبدشمس را تعیین کرد تا او سوده را به ازدواج پیامبر(صلی الله علیه و آله) درآورد و این ازدواج در سال دهم بعثت و بعد از وفات حضرت خدیجه(علیها السلام) روی داد. بنابراین، سوده بنت زمعه، نخستین زنی است که پیامبر(صلی الله علیه و آله) بعد از خدیجه(علیها السلام)، با وی ازدواج کردند. (1)

سوده مانند بیشتر همسران پیامبر(صلی الله علیه و آله)، از آن حضرت صاحب فرزند نشد. (2)

اوصاف و ویژگی های سوده

در منابع و متون اسلامی ما، سوده بنت زمعه، به عنوان بانویی باکرامت و فضیلت، دائم الذکر، عالمه، عابده، با تقوا و پرهیزکار و اهل زهد و درایت بود.

به لحاظ جنبه های معنوی، در منابع اسلامی، از سوده بنت زمعه به عنوان زنی روزه دار، شب زنده دار، عابده، زاهده و پرهیزگار یاد شده است. عایشه درباره او گفته است: «در روش و منش، مانند نداشت و زنی را به اندازه سوده دوست نداشتم، جز این که در اخلاقش نوعی از تندی بود که زود برطرف می شد». (3)

و نیز نقل شده که او از فواضل عصر خود به شمار می آمد. (4)

1- (1) . الطبقات الکبری، ج4، ص285.
2- (2) . اسد الغابه، ج6، ص144.
3- (3) . الاستیعاب، ج4، ص1867.
4- (4) . همان، ص1868.