آرمیدگان در بقیع صفحه 357

اقدام به زنده به گور نمودن دختران می کردند.

قیس بن عاصم در حضور پیامبر(صلی الله علیه و آله) اعتراف کرد که تمامی دختران خود را زنده به گور کرده است! حتی دختری را که با ترفند مادر، تا چند سالگی زنده بوده، به رغم التماس هایش، زیر خاک دفن می کند! پیامبر(صلی الله علیه و آله) با چشمانی اشکبار می فرماید: «همانا این قساوتی آشکار است!»

ویژگی هایی مانند: غیرت، تعصب شدید، ترس از بی آبرویی هنگام اسارت زن و دختر، ترس از فقر، عیوب ظاهری و جسمی دختر، علل این اعمال ضد انسانی شمرده شده است، البته عامل اقتصادی و فرار از فقر، مهم ترین عامل شمرده می شده، که قرآن نیز به آن اشاره کرده، می فرماید: ( وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَکُمْ خَشْیَهَ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إِیّاکُمْ )؛ «و فرزندان تان را از ترس تنگدستی مکشید که ما آنها و شما را روزی می دهیم». (اسراء: 31)

ازدواج های پیامبر(صلی الله علیه و آله)، تابعی از مصالح کلی

پیامبر(صلی الله علیه و آله) تا سن 53 سالگی، غیر از حضرت خدیجه(علیها السلام)، همسری اختیار نکرد و بعد از پنجاه و سه سالگی، به پیشنهاد خوله، همسر عثمان بن مظعون، صحابی بزرگ پیامبر(صلی الله علیه و آله)، می پذیرد که با سوده بنت زمعه ازدواج کند و ازدواج های بعدی، پس از آن آغاز می شود؛ یعنی از سال دهم بعثت به بعد.

بنابر این، این ازدواج ها در فاصله دهم بعثت تا فتح مکه رخ می دهد که در این زمینه چند نکته مهم، قابل ذکر و یادآوری است:

- بیشتر زنان پیامبر(صلی الله علیه و آله)، جز عایشه، بیوه بوده اند.

- حکم تعدد زوجات، حکمی اختصاصی و تجویزی ویژه برای آن حضرت از ناحیه خدای متعال بوده است.

- ازدواج های آن حضرت، تابع مصالح کلی؛ مانند تألیف قلوب، نجات زنان از تنگنای اقتصادی و معیشتی و جذب قبایل گوناگون به اسلام بوده است.