آرمیدگان در بقیع صفحه 41

نبی رحمت به آن، در میان مسلمانان (به استثنای فرقۀ وهابیت) وجود داشته و دارد، که به دلیل اهمیت موضوع، این نگاه آمیخته با حرمت از دیدگاه مسلمین را، مورد اشاره قرار می دهیم.

البته باید دانست که به حکم «شرف المکان بالمکین» بقیع، دارای شرافت وعظمتی بی مانند است که این مسأله، در جای جای منابع ومتون روایی وتاریخی، انعکاس تام وکامل یافته و نیز پر واضح است که به گواه سنت وسیرۀ نبوی، مسلمانان در طول تاریخ، با نگاه آمیخته به حرمت به بقیع نگریسته اند ونیک می دانند که پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) می خواستند سنتی را از خود بر جای نهند تا براساس آن، پیروان ایشان، در طول تاریخ، منزلتی بلند را برای بقیع قائل شوند.

پیامبر(صلی الله علیه و آله)، بقیع را دار قوم مؤمنین و محلّ نشور و بعث و برانگیخته شدن هفتادهزارتن که صورت هایشان همچون ماه شب چهارده درخشندگی دارد، معرفی کردند. چنانکه در آغازین بحث اشاره کردیم، خود به بقیع می رفتند و همواره برای اهل آن استغفار می کردند و بر آنان نماز می گزاردند و صحابۀ خویش را امر به رفتن به بقیع و مکث و ماندن و دعا و ذکر در بقیع می کردند. بدین روی، دیدگاه ها را در این بخش از بحث، مورد توجه و اشاره قرار می دهیم:

دیدگاه اهل سنت

اهل سنت، از صدر اسلام تاکنون، با نگاه حرمت آمیزی به بقیع ومدفونین آن نگریسته اند. این دیدگاه را، هم در سیرۀ خلفای پس از پیامبر(صلی الله علیه و آله) می نگریم و هم در نظر عالمان اهل سنت، که به دلیل اهمیت موضوع، دیدگاه خلفا و عالمان اهل سنت را در این زمینه در حد نیاز، بررسی می کنیم و به تبیین آن می پردازیم:

دیدگاه خلفا

وقتی به تاریخ خلفا می نگریم، به وضوح می یابیم که دیدگاه خلفا نسبت به بقیع، به تبعیت از دیدگاه پیامبر(صلی الله علیه و آله) احترام آمیز است و هرگز با دیدگاه سلفی ها و وهابیان،