آرمیدگان در بقیع صفحه 52

«بار خدایا! فرستنده برکت ها از جایگاه آن! و نشر دهنده رحمت ها از معادن آن، که در آن باران های متراکم است. بار خدایا! تو بخشنده گناهانی. از تو برای گناهان بزرگمان، طلب بخشش می کنیم و به تو بازمی گردیم از بزرگی گناهان. خدایا! باران رحمتت را پیوسته بفرست ... آنگاه که پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) از دعا فارغ شد، آسمان بارانش را نازل کرد؛ به گونه ای که هر فردی تلاش می کرد و می کوشید: چگونه به منزل بازگردد. پس چارپایان متنعم و زمین سبزه زار شد و مردم شادمان گردید، همه این ها به برکت وجود پیامبر(صلی الله علیه و آله) بود.»

متقی هندی در کنزالعمال، دعاهای فراوانی را نقل کرده که فرد عازم بقیع، باید آن را بخواند؛ مانند:

«السَّلاَمُ عَلَیْکُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِینَ أَنْتُمْ لَنَا فَرَطٌ وَ إِنَّا بِکُمْ لاَحِقُونَ». (1)

درود بر شما خانه قوم مؤمن، شما پیش از ما رفتید و ما به شما ملحق می شویم.

بسیاری از عالمان و بزرگان اهل سنت؛ مانند احمد بن حنبل در مسند، بخاری در صحیح و نیز مسلم در صحیح خودش، نسائی در مسند و بسیاری دیگر، در جای خود، از فضیلت و عظمت بقیع سخن گفته اند و سیره و سنت پیامبر(صلی الله علیه و آله) نسبت به حضور در بقیع را مطرح کرده اند که به دلیل عدم نیاز، از ادامه این بخش از نوشتار دست باز می داریم.