مکاسب محرمه: درس های خارج فقه حضرت آیه الله حاج شیخ محمدجواد فاضل لنکرانی دام ظله جلد دوم صفحه 457

ص:460

دربارۀ حرمت خوردن و آشامیدن در ظروف طلا و نقره، در میان فقهای شیعه هیچ اختلافی نیست و در میان اهل سنّت هم فقط داوود است که خوردن در این ظروف را جایز دانسته و حرمت را منحصر در شرب می داند.(1) امّا دربارۀ حکم سایر استفاده ها اختلاف نظر وجود دارد. والد بزرگوار ما - دام ظلّه العالی - با نظر سیّد قدس سره موافقت نموده(2) و برخی از فقها با این نظر مخالفت کرده اند.

از محقّق خوئی قدس سره در این باره دو نظر موجود است. ایشان در تعلیق بر کتاب عروه الوثقی می گوید:

الحکم بالحرمه فی غیر الأکل والشرب مبنیٌ علی الإحتیاط؛(3) حکم به حرمت در غیر اکل و شرب، مبنی بر احتیاط است.

یعنی حکم خوردن و آشامیدن در این ظروف حرمت است، امّا حکم استفاده در غیر از خوردن و آشامیدن [مثل استفاده برای تزیین و یا نگهداری آن]، مبنی بر احتیاط وجوبی است؛ لیکن ایشان در سطرهای بعد می گوید:

الحکم بحرمته وحرمه ما ذکر بعده محلّ إشکالٍ، بل منع، والإجتناب أحوط وأولی؛(4) حرمت قرار دادن این ظروف در تاقچه برای تزیین، محلّ اشکال و بلکه ممنوع است، هرچند که اجتناب از این کار سزاوارتر است.

چنان که دیده می شود، ایشان در عبارت نخست، استفاده های دیگر را به احتیاط