مکاسب محرمه: درس های خارج فقه حضرت آیه الله حاج شیخ محمدجواد فاضل لنکرانی دام ظله جلد دوم صفحه 461

ص:464

1- (1) . من لایحضره الفقیه: ج 4 ص 7؛ وسائل الشیعه: ج 3 ص 508.
2- (2) . کافی: ج 6 ص 267؛ تهذیب الأحکام: ج 9 ص 90؛ وسائل الشیعه: ج 3 ص 506.
3- (3) . برخی از رجالیان، سهل بن زیاد را تضعیف کرده اند (ر. ک: رجال النجاشی: ص 185؛ رجال ابن الغضائری ص 66؛ الفهرست شیخ طوسی: ص 228)، شیخ طوسی در کتاب فهرست او را تضعیف کرده، امّا در صفحه 387 کتاب رجال، او را توثیق کرده است. مجلسی اوّل دربارۀ او می گوید: «مرا از این تتبّع، یقین به هم رسیده است که حدیث او [سهل بن زیاد] ضعیف نیست و در رتبۀ کمتر از ابن عیسی نیست، اگر بهتر از او نباشد» (لوامع صاحبقرانی: ج 2 ص 410). همچنین سیّد بحر العلوم دربارۀ او می گوید: «أنّ الأصل فی تضعیفه کما یظهر من کلام القوم: هو أحمد بن محمّد بن عیسی الأشعری، و حال القمیّین، سیّما ابن عیسی فی التسرّع إلی الطعن و القدح و الإخراج من قم بالتهمه و الریبه، ظاهر لمن راجع الرجال» (فوائد الرجالیه: ج 1 ص 24).
4- (4) . استاد معظّم: بزرگ ترین مشکلی که توثیق سهل با آن روبه روست، تضعیف وی از سوی احمد بن محمّد بن محمّد بن عیسی اشعری است که بر پایۀ نگرش تقصیرآمیز اهل قم در دوران قدیم انجام شده است. پس با توجّه به این که این بینش، قابل اعتماد نیست، تضعیفاتی که مبتنی بر آن است نیز پذیرفتنی نخواهد بود، بویژه آن که

همچنان که معروف است «الأمر فی سهل، سهل».(1)

در این روایت نیز امام باقر علیه السلام به صورت مطلق از آنیۀ ذهب و فضّه، نهی کرده اند.

2-2. صحیحۀ محمّد بن اسماعیل بن بزیع

قالَ: سَألتُ أبا الحسنِ الرِّضا علیه السلام عَن آنیَهِ الذَّهَبِ وَالفِضَّهِ فَکَرِهَها؛(2)

اسماعیل بن بزیع می گوید: از امام رضا علیه السلام درباره ظرف های طلا و نقره سؤال کردم. ایشان از آنها کراهت داشت.