مکاسب محرمه: درس های خارج فقه حضرت آیه الله حاج شیخ محمدجواد فاضل لنکرانی دام ظله جلد دوم صفحه 81

صفحه 81

ص:84


1- (1) . ر. ک: نراقی، مستند الشیعه: ج 15 ص 178. مقرّر: سیّد یزدی در این باره، حکم به حرمت داده است (ر. ک: عروه الوثقی: ج 1 ص 70). مرحوم امام و محقّق خوئی در تعلیقاتشان بر عروه، در این مسئله احتیاط کرده اند (ر. ک: العروه الوثقی مع التعلیقات: ج 1 ص 66). امّا محقّق خوئی در جای دیگر، ضمن این که جوشیدن انگور

صورت مسئله در این باب، جایی است که آب انگور و کشمش گرفته بشود، سپس این آب گرفته شده، غلیان پیدا کند. این غلیان و جوشیدن هم گاهی بنفسه است، گاهی به وسیلۀ آتش و یا به وسیلۀ خورشید و یا سبب دیگر. بنا بر این، موضوع حرمت یا طهارت و نجاست، آب انگوری است که غلیان پیدا می کند و این غلیان و جوشیدن به حدّ طهارت شرعی - یعنی تبخیر دو سوم آن - نرسیده باشد.

ب) حرمت فشردۀ انگور

در این که خوردن این آب انگور، حرام است، مطابق اجماع فقها(1) و بنا بر روایات متعدّدی که در این باب وجود دارد،(2) هیچ تردیدی نیست و دیدگاه فقهای عامّه(3) و خاصّه همین است.

ج) طهارت و نجاست فشرده انگور

در مورد طهارت و نجاست فشردۀ انگور، مشهور متقدّمان و متأخّران قائل به نجاست هستند.(4) البتّه قید «مشهور بین المتأخّرین» در برخی کتب آمده است(5) و برخی هم گفته اند که مشهور، به نجاست آب انگوری که بجوشد و هنوز دو سوم آن نرفته باشد، حکم کرده اند.(6)

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه