بررسی فقهی بلوغ دختران صفحه 113

ص:130

واضح». (1) محقق اردبیلی نیز می فرماید: «وهو کما تری امر وهمی».(2)

البته صاحب جواهر به اختلاف نظر دو گروه از حکما و اطبا در این باره اشاره کرده و می گوید: گروهی مانند ارسطو و پیروانش قائل اند که زن منی ندارد بلکه آن چیزی که از زن خارج می شود، رطوبتی شبیه منی است که اگر منی مرد با آن مخلوط گردد بچه از آن متولد می شود. اما جمعی از جمله جالینوس و اکثر اطبا قائل اند که زن همانند مرد دارای منی است ولی منی مرد قوی تر از منی زن است. سپس ایشان ضمن تأکید بر لفظی بودن این نزاع می فرماید: هر دو گروه بر این که بچه از مجموع هر دو رطوبت تشکیل می شود اتفاق دارند و ملاک در نامگذاری هم عرف و لغه است و در عرف و لغت به رطوبت زن منی گفته می شود و همین مقدار برای ثبوت حکم شرعی کافی است.(3)

دلیل دوم

اشاره

روایاتی که احتلام و خروج منی را مبدأ توجه خطاب و تکالیف قرار داده اند، مختص پسران بوده و لذا نمی توان آن را شامل دختران دانست.

بررسی دلیل دوم

این دلیل نیز ناتمام است؛ چون اگرچه در بعضی از روایات خروج منی در مورد پسران وارد شده، لکن اطلاق بسیاری از روایات شامل دختران هم می شود، چنان چه سابقاً ذکر گردید. به علاوه برخی روایات نیز