بررسی فقهی بلوغ دختران صفحه 150

ص:167

1- (1) شرایع الاسلام، ج 2، ص 352.
2- (2) ارشاد الاذهان، ج 1، ص 395.
3- (3) ایضاح الفوائد، ج 2، ص 51.
4- (4) مسالک الافهام، ج 4، ص 145.
5- (5) مجمع الفائده و البرهان، ج 9، ص 191.

ادلۀ اماریت حمل

دلیل اول

برخی مانند علامه(1) و محقق اردبیلی(2) ادعای اجماع کرده اند. لکن به نظر می رسد این اجماع منقول و محتمل المدرکیه بوده و لذا قابل اعتماد نیست.

دلیل دوم

زن عاده قبل از آن که حیض شود، حامله نمی گردد. پس حمل قطعاً علامت بلوغ است. به این دلیل شیخ طوسی در مبسوط اشاره کرده است.(3)

این دلیل ضمن آن که ثابت می کند با حامله شدن زن می توان پی به بلوغ او برد، هم چنین نشان دهنده تحقق بلوغ در زمان سابق است.

دلیل سوم

حمل مسبوق به انزال است؛ چون پیدایش بچه از اختلاط ماء الرجل و ماء المرئه حاصل می شود، چنان چه آیه یَخْرُجُ مِنْ بَیْنِ الصُّلْبِ وَ التَّرائِبِ4 بر آن دلالت می کند. صلب مربوط به مرد و ترائب مربوط به زن است. هم چنین آیۀ إِنّا خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَهٍ أَمْشاجٍ5 دال بر این مطلب است. مِنْ نُطْفَهٍ أَمْشاجٍ یعنی نطفه ای که مخلوط از منی زن و منی مرد می باشد. به علاوه روایات نیز مؤید آن است. این دلیل نیز توسط شیخ طوسی بیان شده است.(4)