بررسی فقهی بلوغ دختران صفحه 152

ص:169

نمی شود؛ چون استعداد حمل در واقع به واسطه حیض و احتلام محقق می شود که آن ها خود مبدأ ثبوت تکلیف بر دختران می باشند.

2. «محمد بن الحسن، باسناده عن الحسین بن سعید، عن ابن ابی عمیر، عن حماد، عن الحلبی، عن ابی عبدالله علیه السلام انه قال فی رجل ابتاع جاریه ولم تطمث، قال علیه السلام: ان کانت صغیره لا یتخوف علیها الحبل فلیس له علیها عده ولیطأها ان شاء وان کانت قد بلغت فان علیها العده...».(1)

«امام صادق علیه السلام در مورد مردی که جاریه ای که هنوز حیض نشده را خریداری کرده فرمود: اگر صغیره باشد به نحوی که خوف حمل در مورد او نیست پس عده بر او لازم نیست و چنان چه بخواهد می تواند با او آمیزش کند و اگر بالغ شده است بر او عده لازم است...».

بر اساس این روایت خوف حمل و عدم آن ملاک است و چنان چه صغیره باشد خوف حمل نیست. پس می توان نتیجه گرفت حمل دلیل بر بلوغ است.

3. «محمد بن یعقوب عن ابی علی الاشعری، عن محمد بن عبدالجبار وعن الرزاز، عن ایوب بن نوح وعن حمید بن زیاد، عن ابن سماعه، جمیعا عن صفوان، عن محمد بن حکیم، عن محمد بن مسلم، عن ابی جعفر علیه السلام قال: التی لا تحبل مثلها لا عده علیها».(2)