بررسی فقهی بلوغ دختران صفحه 162

ص:179

و جواز تصرفات مالی رسیدن به سن نه سالگی و ازدواج و دخول به آن دختر می باشد. ابن جنید هم بر همین اساس فتوا داده و فرموده: «ان الحجر لا یرتفع عنها الا بالتزویج»، (1) لکن کسی به جز او چنین فتوایی نداده و کلام ایشان نیز قابل توجیه است؛ چون بعید نیست گفته شود منظور او این است که تزویج برای رفع حجر است نه آن که علامت بلوغ و مبدأ ثبوت تکلیف باشد؛ یعنی وقتی دختری ازدواج کند و به او دخول شود (البته به شرط این که به نه سالگی هم رسیده باشد)، حاکی از آن است که به حدی از رشد رسیده که می تواند صلاح و فساد خویش را تشخیص دهد. بر این اساس روایت را هم می توان بر این معنا حمل نمود و گفت: روایت در صدد بیان خصوصیت دیگری غیر از بلوغ یعنی رشد است. به علاوه اگر بخواهیم ازدواج و دخول را نشانۀ بلوغ و معیار توجه خطابات شرعی و تعلق تکالیف الهی بدانیم، لازمه اش آن است که در مورد دختری که به سن چهل سالگی رسیده ولی ازدواج نکرده، بگوییم بالغ نشده، در حالی که این امر مقطوع البطلان است. پس قطعاً ازدواج و دخول نمی تواند علامت بلوغ باشد.

سایر امور

امور دیگری همزمان با بلوغ جنسی دختر محقق می شوند که بعضی از آن ها بر اساس آن چه در کشف الغطاء(2) آمده، عبارتند از: انبات موی خشن در بینی، تمایل شدید به لمس و نگاه کردن به جنس مخالف،