بررسی فقهی بلوغ دختران صفحه 259

ص:276

«حتی اگر قانون تحول اجتهاد با تحول زمان مورد پذیرش قرار نگیرد، استدلال به بعضی روایات بر مدعا کفایت می کند. از جمله در بعضی روایات اگرچه 13 سالگی را میزان برای وجوب نماز برای آن ها قرار داده اند، ولی مقید شده اند به صورتی که پیش از آن حیض نبینند و اگر بینند نماز در آن وقت بر آن ها واجب می شود. هم چنین روایاتی که 9 سالگی را میزان و معیار ثواب و عقاب برای دختران مقرر کرده است، در آن ها تعلیل شده که آنان در این سن حیض می بینند. و نیز در برخی روایات روا نبودن نگاه به زن را زمانی قرار داده اند که او عادت ماهانه می شود». (مراد ایشان از روایت اول، موثقۀ عمار ساباطی و از روایت دوم، روایت عبدالله بن سنان است که قبلاً ذکر شده است.)

وی آن گاه ضمن تأکید بر این که حیض در دختران به منزله منی در پسران است، از قول کارشناسان می گوید: بروز قاعدگی در دختران بین 9 تا 17 سالگی است و قاعدگی پیش از 9 سال و پس از 18 سال بسیار نادر است و هم چنین در برخی دختران، قاعدگی در سن 11 تا 13 سالگی است.

ایشان سرانجام نتیجه می گیرد: «بلوغ دختر به حائض شدن اوست و یا رسیدن به وی به سنی که معمولاً صلاحیت برای پدیدار شدن آن را دارد».(1)

بررسی راه حل پنجم

این راه حل نیز مبتلا به اشکالاتی است: