بررسی فقهی بلوغ دختران صفحه 29

ص:46

1- (1) المبسوط، ج 6، ص 39.
2- (2) لسان العرب، ج 5، ص 219.
3- (3) صحاح اللغه، ج 2، ص 474.

صاحب اقرب الموارد رشد را این گونه معنا کرده است:

«رشد رشدا ورشدا ورشادا: اهتدی».(1)

البته ایشان به غیر از هدایت، معنای دیگری نیز برای رشد ذکر کرده است:

«الرشد الاستقامه علی طریق الحق مع تصلب فیه وضد الغی»؛(2)

«رشد عبارت از استقامت بر طریق حق به همراه پافشاری در آن است و ضد گمراهی می باشد».

صاحب مجمع البحرین در رابطه با معنای رشد می گوید:

«الرشد خلاف الغی والضلال وفسر باصابه الحق.... والرشد الصلاح وهو اصابه الحق وامرٌ بین رشده: ای صوابه»؛(3)

«رشد در مقابل گمراهی و ضلالت به معنای اصابت به حق است... و «امرٌ بین رشده» یعنی امری که صواب آن آشکار شده است».

در لسان فقها هم تعاریف متعددی از رشد بیان شده است.

علامه حلّی در قواعد می فرماید:

«واما الرشد فهو کیفیه نفسانیه تمنع من افساد المال، وصرفه فی غیر الوجوه اللائقه بافعال العقلا»؛(4)

«رشد عبارت از یک حالت نفسانی است که مانع از بین بردن مال و صرف آن در راه های غیرعقلایی می شود».