بررسی فقهی بلوغ دختران صفحه 40

ص:57

تفسیر شده است:

«عن الحسن بن بنت الیاس، عن عبدالله بن سنان، عن ابی عبدالله علیه السلام قال: اذا بلغ اشده ثلاث عشره سنه ودخل فی الاربع عشره وجب علیه ما وجب علی المحتلمین احتلم او لم یحتلم وکتب علیه السیئات وکتب له الحسنات وجاز له کل شیء الا ان یکون ضعیفا او سفیها».(1)

امام صادق علیه السلام می فرماید: هنگامی که به بلوغ أشدّ یعنی سیزده سالگی تمام و ورود به چهارده سالگی برسد، هر آن چه که بر محتلمین واجب است بر این فرد هم واجب می شود، چه محتلم شده باشد چه نشده باشد و خوبی ها و بدی های او نوشته می شود و همه چیز یعنی تصرفات مالی برای او جائز است، مگر آن که ضعیف یا سفیه باشد».

طبق این روایت بلوغ أشدّ دیگر به معنای احتلام نبوده، بلکه به معنای اکمال سیزده سالگی است. سند و دلالت این روایت در مباحث بعدی مورد بررسی قرار خواهد گرفت. در مجموع با توجه به آن چه گفته شد به نظر می رسد که بلوغ أشدّ دارای مراتب مختلف بوده و نمی توان آن را به نحو قطعی به معنای بلوغ جنسی دانست، هرچند برخی آن را پذیرفته اند.

نتیجه

با بررسی هایی که به عمل آمد، مشخص گردید که در قرآن مسئلۀ سنّ بلوغ نه برای پسران و نه برای دختران مطرح نشده و صرفاً سه واژۀ بلوغ نکاح، بلوغ حُلم و بلوغ اشُدَّ استعمال شده اند.