بررسی فقهی بلوغ دختران صفحه 74

ص:91

ویحتلم فاذا احتلم وجب علیه الحدود واقامه الفرائض ولا یکون مضیعا ولا شارب خمر ولا زانیا فاذا انس منه الرشد دفع الیه المال واشهد علیه وان کانوا لا یعلمون انه قد بلغ فانه یمتحن بریح ابطه او نبت عانته فاذا کان ذلک فقد بلغ فیدفع الیه ماله اذا کان رشیدا»؛(1)

«در تفسیر قمی در ذیل این آیه آمده: امام (علیه السلام) فرمود: کسی که مال یتیم در دست اوست جایز نیست تا زمانی که او به بلوغ جنسی نرسیده و محتلم نشده، آن را در اختیار او بگذارد، پس زمانی که محتلم شد حدود و اقامۀ فرایض بر او واجب می شود و دیگر نمی تواند شراب بنوشد و زنا کند و فرایض از او فوت شود. آن گاه چنان چه به رشد رسدی مالش به او داده می شود و بر آن شاهد گرفته شود. اگر هم معلوم نیست بالغ شده یا نه، باید با بوی زیر بغل و رویش موی زهاری آزمایش شود و اگر این چنین بود بالغ شده و مالش به او داده شود در صورتی که رشید باشد».

امام علیه السلام در این روایت ضمن بیان دو شرط اساسی برای خروج از حجر و ممنوعیت تصرفات مالی می فرماید: چنان چه بلوغ نکاح و احتلام دانسته نشد راه دیگر برای کشف بلوغ، رویش موی زهاری است. البته در این روایت هم مانند روایت حمزه بن حمران به غیر از انبات، بوی زیر بغل نیز مطرح شده، لکن کسی به آن فتوا نداده است، هرچند این موجب خدشه در روایت نمی شود. سید محمد