تاملی در معنای مناسک حج صفحه 102

عاشقی بر خویشتن چون پیله بر گِرد خویش تن ور نه بر خود عاشقی، جانباز چون پروانه باش

سعدیا قدری ندارد طمطراق خواجگی چون گهر در سنگ زی، چون گنج در ویرانه باش

(کلّیات سعدی، غزلیّات، ص 471)

روزی که برفتند حریفان پیِ هر کار زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمّار

من یار طلب ک- ردم و او جلوه‌گه یار حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار

او خانه همی جوید و من صاحبِ خانه

(شیخ‌بهایی، کلّیات اشعار و آثار فارسی، ص 348)

در اینجا باید از کمّیات رهید. در اینجا، البته، هر چه بخواهی، همانت می‌دهند. همچون بهشت، اگر شیر و عسل و گوشت و میوه و سایه و تخت برای تکیه زدن و از این قبیل نعمات بخواهی می‌دهندت. (1) و اگر «سلام» و «رفاقت» و «امنیّت» بخواهی نیز، عطایت می‌کنند. (2)

اگر تفرقه مسلمانان نبود، چه احساس وحدت و به تبع آن چه احساس امنیّتی در جوار کعبه به انسان دست می‌داد. امّا دریغ که (به تعبیر عامّه) با هر نعمتی دردی است.

اینک به کنار کعبه رسیده‌ای. به انحاء مختلف، تفرقه امّت اسلام را حسّ می‌کنی، که اگر احساس وحدت مسلمانان (لااقل) در این مناسک