- سپاسگزاری 1
- تذکّرات 3
- اشاره 5
- پیشگفتار 7
- کلّیات 9
- درآمد 9
- مرکز عالَم 11
- نخستین معبد 16
- تجدیدکننده بنای کعبه 21
- تجدیدبنای خانه 24
- حج 26
- قبل از سفر 32
- درآمد 35
- اجزاء: مکانها و عینیّات 35
- زمان حج 37
- میقات 39
- حَرَم 43
- مکّه مکرّمه 44
- مسجدالحرام 46
- کعبه معظّمه 47
- برخی ویژگیهای ظاهری کعبه معظّمه 48
- برخی ویژگیهای باطنی کعبه معظّمه 54
- مقام ابراهیم 65
- حجر اسماعیل 67
- صفا و مروه 69
- صحرای عرفات 70
- مشعرالحرام 72
- منی 72
- جمرات 73
- سایر امکنه 74
- درآمد 77
- مناس- ک و اع-- مال ح-- ج 77
- ویژگیهای اصلی مناسک 79
- احرام 85
- محرّمات 90
- طیّ مسیر 96
- طواف 99
- نماز طواف پشت مقام ابراهیم 104
- سعی میان «صفا» و «مروه» 105
- تقصیر 110
- احرام مجدّد 111
- وقوف در عرفات 114
- وقوف در مشعرالحرام 119
- ورود به منی 124
- رمی جمرات 125
- بیتوته در مِنی 126
- قربانی 128
- حلق (تراشیدن سر) 129
- طواف نساء 131
- دقایقی که قدرشان ناشناخته است 132
- برخی مستحبّات 135
- در خاتمه 138
- درآمد 139
- مَ- دینَهُالنَّبی 139
- جایگاه مدینه منوّره 142
- مسجدالنّبی 146
- مختصری در باب حالات انسان و حیات معنوی او 160
- پیامبر خدا صلی الله علیه وآله 169
- درآمد 169
- زیباییِ الگوی انسانها 172
- آثار یگانه: جلوههایی از زیبایی رسول خدا 9 176
- زیبایی صوری، ظاهری و مادّی حضرت ختمیمرتبت 9 178
- زیباییهای معقول در وجود حضرت محمّد 9 184
- زیباییهای الهیِ پیامبر عظیمالشأن اسلام 9 189
- دوری از زشتیها 201
- واپسین سخن 202
- سخن پایانی 207
- اشاره 216
- مراجع 216
- تصاویر 221
عطش او و فرزندش، آبی برای همه آدمیان در طول تاریخ، و برای برکت و حیات بخشیدن به منطقهای لمیزرع که خانهاش در آن تجدیدبنا خواهد شد، که آب مایه حیات است (1) و زندهکننده زمینِ مرده (2) و احیاگر شهر مرده.
(3) معنای زیبایی که از این رفت و برگشت به ذهن متبادر میشود، علاوه بر إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ (4) که از خدا بودن و بازگشت به او را در ذهن تداعی میکند، جلوهای از توبه است. بازگشت به سوی او، و توبه را نیز مراحلی است تا به توبه نصوح برسد. آگاهی به گناه، طلب مغفرت الهی، طرد شیطان و توحید که «حصن» حصین الهی است.
این بار هم، سعی، هفت بار از صفا به مروه، از مروه به صفا، از صفا به مروه، از مروه به صفا و از صفا به مروه، تمام شد، هفت بار. و «هفت» چه عددی؟ هفت عددی متبرّک است. عدد «7» در فرهنگ و تعالیم اسلامی معانی نمادین ارزشمندی را به ذهن متبادر مینماید: طبقات آسمانها و زمین. (5) عدد «7» که نشانه روز هفتم و روزِ پس از
1- 1. وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ کُلَّ شَیءٍ حَیّ؛ «و از آب هر چیزی را زنده گردانیدیم.» انبیاء: 30.
2- 2. وَما انْزَلَ اللهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ رِزْقٍ فَاحْیا بِهِ الارْضَ بَعْدَ مَوْتِها؛ «و آنچه خدا از آسمان برای روزی خلق [از برف و باران] میفرستد و زمین را پس از مرگ، دیگربار زنده میسازد.» جاثیه: 5، همچنین ر. ک: قرآن کریم، بقره: 164، نحل: 65، عنکبوت: 63 و روم: 24.
3- 3. وَ انزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً لِیُحْیِیَ بِهِ بَلْدَةً مَیْتاً؛ «و از آسمان آبی طاهر و مطهّر برای شما نازل کردیم تا با آن باران، شهر مرده را زنده سازیم.» فرقان: 49- 48. همچنین، ر. ک: قرآن کریم، فاطر: 9، زخرف: 11 و ق: 11.
4- 4. بقره: 156.
5- 5. بنیاسرائیل: 44 و حجر: 87.