تاملی در معنای مناسک حج صفحه 159

آن در پاسخ سئوال زنی فقیر، همانجا لباس خویش را انفاق می‌کند، صحنه‌ای که در آن جوانمردی که از کشتن حریفش که آب دهان به رخسار مبارکش انداخته، احتراز می‌نماید، تا شبهه انتقامجویی شخصی، اصالت و زیبایی و خلوص عمل در راه خدایش را آلوده ننماید، شهری که فرمانروای آن در عین توانایی (و حتّی رضایت بی‌چون وچرای پیروانش) مانند فقیرترین آحاد امّت خویش زندگی می‌کند و دیگر اماکن را نمی‌یابد، آنها را یاد کند. به هر حال، از آن جهت که در مورد برخی از اتّفاقات به هنگام معرّفی مکانها ذکری به میان آمد و از طرفی ذکر همه آنها خود مکتوبات عدیده‌ای را طلب می‌کند و با توجّه به این که بسیاری از حجّاج در روز 24 ذی‌الحجّه (روز مباهله) در مدینه منوّره حضور دارند که طبیعتاً آداب و ادعیه خاصّ آن را نیز برپامی‌دارند، تنها به یادآوری این روز بزرگ بسنده می‌شود. روز مباهله (1) یکی از زیباترین و معنوی‌ترین روزهای تاریخ اسلام است. روزی که همگان دریافتند که علی‌بن ابی‌طالب مصداق بارز «نَفْس» مبارک و شریف پیامبر است و دیدند که حضرت فاطمه دختر پیامبر ، مصداق یگانه و منحصر به فرد همه زنان اسلام و بانوان وابسته به پیامبر نزد خداوند تبارک و تعالی است. و یقین کردند که تنها و تنها حسنین مصداق «پسرانِ» پیامبر و اسلام‌اند، و علاوه بر آن، اینان راستگوترین بندگان خدا هستند؛ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ ابْنائَنا و ابْنائَکُمْ وَ نِسائَنا وَ نِسائَکُمْ وَ انْفُسَنا وَ انْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللهِ عَلَی الْکاذِبینَ؛