تاملی در معنای مناسک حج صفحه 190

مجموعه‌ای از ویژگیهای معنوی و روحانی و زیبایی‌هایی است که از سوی خداوند تبارک و تعالی به عنوان صفتی برای پیامبرش معرّفی شده‌اند. به این ترتیب، هر نعمت، صفت و نامی که از جانب حضرت احدیّت- که زیبایی مطلق است- به بنده‌اش عطا شود، بی‌گمان جلوه بارز و یگانه‌ای از زیبایی است. این نکته بنیادین که در اینجا مورد اشاره قرار گرفته، در بخش‌های دیگر (و ذکر سایر مراتب مختلف زیبایی نبیّ گرامی 9) نیز صادق است که از تکرار آن احتراز می‌شود. خلاصه این که: با عنایت به این باور، خداوند متعال «زیبای مطلق» است. هر چه از او به بنده و مخلوقش برسد، عین زیبایی خواهد بود (1) و در نتیجه، دریافت‌کننده آن هدیه الهی نیز به زیبایی ملبّس خواهد شد.

شدست نور محمّد هزار شاخ، ه- زار گرفته هر دو جهان را، کنار تا به کنار

اگر حجاب بِدَرَدْ محمّد از یک شاخ هزار راهب و قسّیس، بردَرَدْ زنّار

(دیوان شمس)

اوّلین مسلمان: قرآن کریم در آیه 163 سوره انعام پیامبر را «أَوَّلُ الْمُسْلِمین» می‌نامد و به این ترتیب، به مردم یادآوری می‌نماید که او در اطاعت از خداوند و اوامر او «اوّلین» می‌باشد، و به همین دلیل واجد بارزترین و بالاترین مرتبه زیبایی الهی است.

رسالت: رسول (یا به عبارتی رسول‌الله و حامل پیام الهی) بودن،