- مقدمه (در بیان اعمال عمره تمتع و حج تمتع اجمالا) 1
- فصل اوّل؛ احرام عمره تمتع و در آن چهار مقصد است. 2
- مقصد اول؛ مستحبّات قبل از حرام و در حال احرام و بعد از احرام 2
- باب اوّل در اعمال عمره است و در آن پنج فصل است. 2
- مقصد دوّم؛ مواقیت احرام 3
- اشاره 3
- (مسأله 4) 4
- (مسأله 1) 4
- (مسأله 2) 4
- (مسأله 3) 4
- (مسأله 5) 5
- مقصد سوّم؛ واجبات احرام و آنچه متعلق به آنهاست 5
- اشاره 5
- اوّل شکار صحرائی 6
- دوم جماع کردن با زن و … 6
- (مسأله 1) 6
- مقصد چهارم؛ تروک احرام 6
- اشاره 6
- اشاره 7
- (مسأله 2) 7
- (مسأله 1) 7
- (مسأله 3) 7
- (مسأله 4) 7
- چهارم استمناء 8
- سوم عقد کردن زن 8
- اشاره 8
- (مسأله 1) 8
- اشاره 8
- (مسأله 1) 8
- (مسأله 1) 9
- اشاره 9
- اشاره 9
- ششم پوشیدن چیز دوخته 9
- (مسأله 1) 9
- پنجم استعمال طیب یعنی بوهای خوش 9
- هفتم سرمه کشیدن بسیاهی که در آن زینتی باشد 10
- هشتم نگاه کردن در آینه 10
- نهم پوشیدن موزه و چکمه و جوراب و … 10
- دهم فسوق است 10
- یازدهم جدال است 10
- دوازدهم کشتن جانوران که در بدن ساکن می شوند 11
- سیزدهم انگشتر بدست کردن به جهت زینت 11
- چهاردهم از برای زن پوشیدن زیور است 11
- (مسأله 1) 11
- اشاره 11
- (مسأله 3) 12
- شانزدهم ازاله ی مو است از بدن 12
- اشاره 12
- (مسأله 2) 12
- (مسأله 1) 12
- پانزدهم روغن مالیدن است به بدن 12
- هفدهم پوشانیدن مرد است سر خود را 13
- اشاره 13
- اشاره 13
- (مسأله 1) 13
- (مسأله 1) 13
- هیجدهم پوشانیدن زن است روی خود را به نقاب و … 13
- (مسأله 1) 14
- بیست و یکم ناخن گرفتن 14
- اشاره 14
- نوزدهم سایه قرار دادن مرد است بالای سر 14
- بیستم بیرون آوردن خونست از بدن 14
- بیست و سیّم و کندن درخت و گیاهی که در حرم روئیده 15
- اشاره 15
- بیست و چهارم سلاح برداشتن 15
- (مسأله 2) 15
- بیست دوّم کندن دندان 15
- (مسأله 1) 15
- مقصد اوّل در مستحبّات دخول مکّه و مسجد الحرام است تا زمان اراده طواف 16
- فصل دوّم؛ طواف عمره تمتع و در آن سه مقصد است. 16
- (مسأله 2) 18
- مقصد دوم؛ واجبات طواف و بعضی از احکام آن 18
- اشاره 18
- (مسأله 1) 18
- مقصد سوم؛ مستحبّات حال طواف 22
- اشاره 22
- (مسأله 2) 25
- (مسأله 1) 25
- مقصد اوّل؛ آداب سعی و مستحبّات قبل از آن 26
- فصل چهارم؛ سعی و در آن سه مقصد است. 26
- فصل سوّم؛ نماز طواف 26
- (مسأله 2) 28
- (مسأله 1) 28
- اشاره 28
- مقصد دوّم؛ وجوب و واجبات سعی و بعضی از احکام آن 28
- (مسأله 7) 29
- (مسأله 6) 29
- (مسأله 3) 29
- (مسأله 5) 29
- (مسأله 4) 29
- (مسأله 11) 30
- مقصد سوم؛ مستحبّات حال سعی 30
- (مسأله 9) 30
- (مسأله 8) 30
- (مسأله 10) 30
- (مسأله 1) 31
- اشاره 31
- (مسأله 2) 32
- فصل پنجم؛ تقصیر 32
- (مسأله 3) 32
- باب دوّم؛ افعال حجّ تمتع و در آن هفت فصل است. 32
- (مسأله 4) 32
- فصل اوّل؛ احرام حجّ تمتّع و در آن دو مقصد است. 33
- اشاره 33
- (مسأله 1) 33
- مقصد دوم؛ مستحبّات احرام حجّ تا وقت وقوف در عرفات 33
- مقصد اوّل؛ وجوب احرام و بعض احکام متعلّقه به آن. 33
- فصل دوّم؛ وقوف در عرفات و در آن دو مقصد است 34
- (مسأله 1) 34
- مقصد اوّل؛ واجبات وقوف در عرفات. 34
- اشاره 34
- مقصد دوّم؛ مستحبّات وقوف در عرفات 35
- فصل سوم؛ وقوف در مشعر الحرام و در آن دو مقصد است. 38
- مقصد اوّل؛ واجبات وقوف در مشعر الحرام 38
- مقصد دوّم؛ مستحباب وقوف در مشعر الحرام 39
- فصل چهارم؛ واجبات منی 41
- فصل پنجم؛ واجبات و مستحبات بعد از منی و در آن دو مقصد است. 43
- مقصد دوّم؛ مستحبّات طواف زیارت و سعی و طواف نساء 43
- مقصد اوّل؛ در آنچه واجب است بعد از اداء مناسک منی 43
- مقصد اوّل؛ واجبات رمی جمرات ثلت در ایام تشریق 44
- فصل ششم؛ بیتوته در منی در شبهای تشریق 44
- فصل هفتم؛ رمی جمرات ثلت و در آن دو مقصد است. 44
- مقصد دوّم؛ اعمال مستحبّه در منی 45
- آداب زیارت مدینه منوّره 46
- استفتائات (سوال و جواب) 48
- پی نوشت 53
و حاجت خود را به طلب و سنّت است که در حال طواف نیز بگویی:
«أللّهُمّ إنّی إلَیْکَ فَقِیْرٌ وَ إنّی خائِفٌ مُسْتَجِیْرٌ فَلا تُغَیّرْ جِسْمِی وَ لا تُبَدّلْ إسْمِی».
و در هر شوط که بدر خانه ی کعبه رسی صلوات بر محمّد و ال محمّد بفرست و این دعا را بخوان:
«سائِلُکَ، فَقِیْرُکَ، مِسْکِیْنُکَ بِبابِکَ، فَتَصَدّقْ عَلَیْهِ بِالْجَنّهِ، ألّلهُمّ الْبَیْتُ بَیْتُکَ وَ الْحَرَمُ حَرَمُکَ وَ الْعَبْدُ عَبْدُکَ وَ هذا مَقامُ الْعائِذِ بِکَ الْمُسْتَجِیرِ بِکَ مِنَ النّارِ فَأعْتِقْنِی وَ وَالِدَیّ وَ أهْلِی وَ وُلْدِی وَ إخْوانِیَ الْمُؤْمِنِینَ مِنَ النّارِ یا جَوادُ یا کَریمُ» و چون به حجر حضرت اسمعیل علی نبیّنا و آله و علیه السلام برسد نگاه به ناودان طلا کند و بگوید:
«أللّهُمّ أدْخِلْنِی الْجَنّهَ وَ أجِرْنِی مِنَ النّارِ بِرَحْمَتِکَ وَ عافِنِی مِنَ السّقْمِ وَ أوْسِعْ عَلَیّ مِنَ الرّزْقِ الْحَلالِ وَ ادْرَأْ عَنّی شَرّ فَسَقَهِ الجِنّ وَ الْإنْسِ وَ شَرّ فَسَقَهِ الْعَرَبِ وَ الْعَجَمِ».
و چون از حجر بگذرد و به پشت
کعبه برسد، بگوید:
«یا ذَا الْمَنّ وَ الطّوْلِ یاذَا الْجُودِ وَ الْکَرَمِ إنّ عَمَلِی ضَعِیفٌ فَضاعِفْهُ لِی وَ تَقَبّلْهُ مِنّی إنّکَ أنْتَ السّمِیْعُ الْعَلِیْمُ».
و چون به رکن یمانی برسد دست بردارد و بگوید:
«یا أللّهُ یا وَلِیّ الْعافِیَهِ وَ خَالِقَ الْعافِیَهِ وَ رَازِقَ الْعافِیَهِ وَ الْمُنْعِمُ بِالْعافِیَهِ وَ الْمَنّانُ بِالعافِیَهِ و المُتَفَضّلُ بِالْعافِیَهِ عَلَیّ وَ عَلی جَمِیعِ خَلْقِکَ یا رَحْمنَ الدّنْیا وَ الآخِرَهِ وَ رَحیْمَهُما صَلّ عَلی مُحَمّدٍ وَ آلِ مُحَمّدٍ وَ ارْزُقْنَا الْعافِیَهَ وَ تَمامَ الْعافِیَهِ وَ شُکْرَ الْعافِیَهِ فی الدّنْیا وَ الآخِرَهِ یا أرْحَمَ الرّاحِمِیْنَ».