مناسک حج آیت الله العظمی بروجردی صفحه 33

فصل اوّل؛ احرام حجّ تمتّع و در آن دو مقصد است.

مقصد اوّل؛ وجوب احرام و بعض احکام متعلّقه به آن.

اشاره

چون دانستی که شخص بعد از تقصیر حلال می شود از برای او آنچه به احرام حرام شده بود پس واجب می شود بر او احرام از برای حجّ تمتّع و وقت آن موسع است اگر چه احوط عدم خروج از مکّه است پیش از روز ترویه و مضیّق می شود وقتی که تأخیر احرام حجّ از آن وقت موجب فوت وقوف به عرفات در روز عرفه شود بلی مستحبّ است بلکه احوط است ایقاع آن در روز ترویه و بعضی از علمأ واجب دانسته اند آن را و نیّت چنین کند که احرام می بندم یعنی خود را وا می دارم بر ترک محرّمات احرام در حجّ تمتّع به جهت اطاعت فرمان خداوند عالم جلّ ذکره و کیفیّت آن و تروک واجبه در حال احرام چنان است که در احرام عمره مذکور شد و محلّ این احرام مکّه است در هر موضع که باشد اگر چه مستحبّ است که در مسجد در مقام یا در حجر واقع شود

(مسأله 1)

و اگر کسی فراموش کند تا بیرون رود به منی یا به عرفات لازم است مراجعت و اگر ممکن نباشد به جهت ضیق وقت یا عذر دیگر از همان موضع احرام می بندد و اگر متذکّر نشود تا بعد از ایتان به افعال پس ظاهر صحّت حجّ است چنانچه مشهور است اگر چه احوط در صورت تذکر بعد از فوات موقفین یا قبل از فراغ اتمام و اتیان بحجّ است در سال آینده و جاهل در مسأله در حکم ناسیست بلی اگر کسی عمداً ترک کند احرام را تا زمان فوات وقوفین حجّ او باطل است.

مقصد دوم؛ مستحبّات احرام حجّ تا وقت وقوف در عرفات

مقصد دویّم در مستحبّات احرام حجّ است تا وقت وقوف به عرفات بدان که افضل اوقات احرام از برای متمتّع بعد از فراغ از عمره تمتّع روز ترویه است بعد از نماز ظهر و اگر ظهر نباشد عصر والا نماز واجبی دیگر هر چند قضا باشد و اگر نباشد بعد از نماز احرام که اقلّ آن دو رکعت است چنانچه گذشت و افضل اماکن احرام از برای او از همه مکّه مسجد الحرام است و افضل مواضع از برای او حجر حضرت اسماعیل است یا مقام حضرت ابراهیم پس در آن جا نیّت کند بعد از پوشیدن جامه ی احرام و اعمالی که قبل از این در احرام عمره گذشت که احرام می بندم یعنی ملتزم می شوم به کفّ از محرّمات مذکوره سابقاً به جهت توجّه به جا آوردن فرض حجّ تمتّع به جهت تقرّب به خداوند عالم یا اطاعت فرمان او جلّ ذکره پس تلبیه گوید به نحوی که مذکور شد (48) و چون مشرف شود بر ابطح به او

از بلند بگوید و چون متوجّه منی شود بگوید:

اللهم ایاک ارجوا و ایاک ادعو فبلغنی املی و اصلح لی عملی و به آرام تن و دل برود با تسبیح و تقدیس و ذکر حق تعالی و چون به منی رسد بگوید الحمد لله الذی اقدمیها صالحا فی عافیه و بلغنی هذا المکان