مناسک حج آیت الله العظمی بروجردی صفحه 34

پس بگوید:

اللهم هذه منی و هی مما مننت به علینا من المناسک فاسئلک ان تمن علی بما مننت علی انبیائک فانما انا عبدک و فی قبضتک و سنت است که شب عرفه در منی باشد و مشغول طاعت الهی باشد و بهتر آن است که این عبادتها را خصوصاً نمازها را در مسجد خیف به جای آورد چون نماز صبح کند تعقیب خواند تا طلوع آفتاب و روانه ی عرفات شود و اگر خواهد بعد از طلوع صبح روانه شود و لکن سنّت بلکه احوط آنست که از وادی محسّر ردّ نشود تا آفتاب طالع نشود و مکروه است که پیش از صبح روانه شود و از بعضی حرمت حکایت کرده اند مگر از جهت ضروتی مثل بیماری و کسی که خوف ازدحام خلق داشته باشد چون متوجّه عرفات شود این دعا بخواند

اللهم الیک صمدت و ایاک اعتمدت و وجهک اردت اسئک ان تبارک لی فی رحلتی و ان تقضی لی حاجتی و ان تجعلنی ممن تباهی به الیوم من هو افضل منی و تلبیه گوید تا به عرفات رسد و چون خیمه اش در نَمِره بزند که نزدیک عرفات است متّصل به آن و از عرفات نیست.

فصل دوّم؛ وقوف در عرفات و در آن دو مقصد است

مقصد اوّل؛ واجبات وقوف در عرفات.

اشاره

وقوف به عرفات و آن موضعیست محدود به حدود معروفه و مراد از وقوف همین بودنست در آن مکان

چه سواره چه پیاده چه متحرّک چه ساکن بلی اگر در مجموع زمان خوابیده باشد یا بیهوش باشد وقوف او باطل است و واجب است بنا بر احوط بودن در آنجا از ما بعد زوال تا غروب شرعی که وقت افطار و نماز مغربست پس کافی نیست حضور در آن مکان در وقت عصر مثلاً و واجب است در آن نیّت به این نحو که می باشم در عرفات از پیشین امروز تا شام در حج تمتّع حجّه الاسلام به جهت اطاعت فرمان خداوند عالم

(مسأله 1)

و بدان که بودن در مجموع این زمان اگر چه واجب است الاّ آن که رکن نیست پس اگر ترک آن را به سبب ترک کردن بعض اجزاء آن مثل آنکه مقداری از ما بعد زوال وقوف نکند حجّ او صحیح خواهد بود اگر چه گناه کار بوده باشد بلی مسّمای وقوف رکن است و ترک آن عمداً موجب بطلان حجّ تمتّع است و سهواً مبطل نیست مگر آنکه وقوف مشعر را نیز سهواً ترک کند و در این جا چند مسأله است.