- مقدمه (در بیان اعمال عمره تمتع و حج تمتع اجمالا) 1
- فصل اوّل؛ احرام عمره تمتع و در آن چهار مقصد است. 2
- مقصد اول؛ مستحبّات قبل از حرام و در حال احرام و بعد از احرام 2
- باب اوّل در اعمال عمره است و در آن پنج فصل است. 2
- مقصد دوّم؛ مواقیت احرام 3
- اشاره 3
- (مسأله 4) 4
- (مسأله 3) 4
- (مسأله 1) 4
- (مسأله 2) 4
- (مسأله 5) 5
- مقصد سوّم؛ واجبات احرام و آنچه متعلق به آنهاست 5
- اشاره 5
- دوم جماع کردن با زن و … 6
- اوّل شکار صحرائی 6
- اشاره 6
- (مسأله 1) 6
- مقصد چهارم؛ تروک احرام 6
- (مسأله 2) 7
- (مسأله 1) 7
- اشاره 7
- (مسأله 3) 7
- (مسأله 4) 7
- سوم عقد کردن زن 8
- چهارم استمناء 8
- (مسأله 1) 8
- اشاره 8
- اشاره 8
- (مسأله 1) 8
- اشاره 9
- (مسأله 1) 9
- (مسأله 1) 9
- اشاره 9
- ششم پوشیدن چیز دوخته 9
- پنجم استعمال طیب یعنی بوهای خوش 9
- هفتم سرمه کشیدن بسیاهی که در آن زینتی باشد 10
- هشتم نگاه کردن در آینه 10
- نهم پوشیدن موزه و چکمه و جوراب و … 10
- یازدهم جدال است 10
- دهم فسوق است 10
- دوازدهم کشتن جانوران که در بدن ساکن می شوند 11
- سیزدهم انگشتر بدست کردن به جهت زینت 11
- چهاردهم از برای زن پوشیدن زیور است 11
- (مسأله 1) 11
- اشاره 11
- (مسأله 3) 12
- شانزدهم ازاله ی مو است از بدن 12
- (مسأله 2) 12
- اشاره 12
- (مسأله 1) 12
- پانزدهم روغن مالیدن است به بدن 12
- هفدهم پوشانیدن مرد است سر خود را 13
- اشاره 13
- اشاره 13
- (مسأله 1) 13
- (مسأله 1) 13
- هیجدهم پوشانیدن زن است روی خود را به نقاب و … 13
- (مسأله 1) 14
- نوزدهم سایه قرار دادن مرد است بالای سر 14
- بیستم بیرون آوردن خونست از بدن 14
- بیست و یکم ناخن گرفتن 14
- اشاره 14
- اشاره 15
- بیست و سیّم و کندن درخت و گیاهی که در حرم روئیده 15
- (مسأله 2) 15
- بیست دوّم کندن دندان 15
- بیست و چهارم سلاح برداشتن 15
- (مسأله 1) 15
- مقصد اوّل در مستحبّات دخول مکّه و مسجد الحرام است تا زمان اراده طواف 16
- فصل دوّم؛ طواف عمره تمتع و در آن سه مقصد است. 16
- (مسأله 2) 18
- مقصد دوم؛ واجبات طواف و بعضی از احکام آن 18
- اشاره 18
- (مسأله 1) 18
- مقصد سوم؛ مستحبّات حال طواف 22
- اشاره 22
- (مسأله 2) 25
- (مسأله 1) 25
- فصل چهارم؛ سعی و در آن سه مقصد است. 26
- مقصد اوّل؛ آداب سعی و مستحبّات قبل از آن 26
- فصل سوّم؛ نماز طواف 26
- (مسأله 1) 28
- (مسأله 2) 28
- اشاره 28
- مقصد دوّم؛ وجوب و واجبات سعی و بعضی از احکام آن 28
- (مسأله 3) 29
- (مسأله 7) 29
- (مسأله 6) 29
- (مسأله 5) 29
- (مسأله 4) 29
- (مسأله 9) 30
- مقصد سوم؛ مستحبّات حال سعی 30
- (مسأله 11) 30
- (مسأله 8) 30
- (مسأله 10) 30
- (مسأله 1) 31
- اشاره 31
- باب دوّم؛ افعال حجّ تمتع و در آن هفت فصل است. 32
- فصل پنجم؛ تقصیر 32
- (مسأله 2) 32
- (مسأله 3) 32
- (مسأله 4) 32
- فصل اوّل؛ احرام حجّ تمتّع و در آن دو مقصد است. 33
- (مسأله 1) 33
- اشاره 33
- مقصد دوم؛ مستحبّات احرام حجّ تا وقت وقوف در عرفات 33
- مقصد اوّل؛ وجوب احرام و بعض احکام متعلّقه به آن. 33
- (مسأله 1) 34
- فصل دوّم؛ وقوف در عرفات و در آن دو مقصد است 34
- اشاره 34
- مقصد اوّل؛ واجبات وقوف در عرفات. 34
- مقصد دوّم؛ مستحبّات وقوف در عرفات 35
- فصل سوم؛ وقوف در مشعر الحرام و در آن دو مقصد است. 38
- مقصد اوّل؛ واجبات وقوف در مشعر الحرام 38
- مقصد دوّم؛ مستحباب وقوف در مشعر الحرام 39
- فصل چهارم؛ واجبات منی 41
- مقصد دوّم؛ مستحبّات طواف زیارت و سعی و طواف نساء 43
- مقصد اوّل؛ در آنچه واجب است بعد از اداء مناسک منی 43
- فصل پنجم؛ واجبات و مستحبات بعد از منی و در آن دو مقصد است. 43
- فصل هفتم؛ رمی جمرات ثلت و در آن دو مقصد است. 44
- فصل ششم؛ بیتوته در منی در شبهای تشریق 44
- مقصد اوّل؛ واجبات رمی جمرات ثلت در ایام تشریق 44
- مقصد دوّم؛ اعمال مستحبّه در منی 45
- آداب زیارت مدینه منوّره 46
- استفتائات (سوال و جواب) 48
- پی نوشت 53
و بدان که انزال منی به استمناء بعضی او را مفسد حجّ دانسته اند مثل جماع کردن و بعضی همان کفّاره تنها را واجب دانسته اند که یک شتر بوده باشد.
پنجم استعمال طیب یعنی بوهای خوش
اشاره
پنجم استعمال طیب یعنی بوهای خوش مثل مشک و زعفران و کافور و عود و عنبر، به بوئیدن یا مالیدن بر بدن یا خوردن یا پوشیدن چیزی که در آن بوی خوش بوده باشد و هر گاه اثر او باقیست و اگر محتاج به خوردن یا پوشیدن شود دماغ خو را بگیرد و احوط بلکه خالی از قوّه نیست وجوب
(مسأله 1)
و بدان که کفّاره طیب، کشتن یک گوسفند (19) است و بدان که احوط بلکه اقوی حرمت گرفتن دماغ است از بوی بد بلی فرار کردن از آن به تند رفتن ضرر ندارد.
ششم پوشیدن چیز دوخته
اشاره
ششم پوشیدن چیز دوخته است و چیزی که شبیه بدوخته باشد مثل رختهائی که از نمد می مالند به هیئت بالاپوش و کلیجه و کلاه و غیر آن و احوط اجتناب از مطلق دوخته است هر چند قلیل باشد حتّی همیانی که پول را در آن می کنند و در کمر می بندند اگر چه اقوی در همیان جواز بستن اس