مناسک حج : مطابق با فتاوای حضرت آیه الله العظمی امام خمینی (ره) و مراجع معظم تقلید صفحه 112

شود، این عمره از ادنی‌الحل- كه افضلِ آن «جِعرانه»، «حُدیبیه» و «تنعیم» انجام می‌شود.

مبادرت به عمره حج افراد

211- بعد از به‌جا آوردن حج افراد، بنابر احتیاط، مبادرت عرفی انجام عمره مفرده- در فرض لزوم آن- لازم است.

حكم احرام قبل از انجام عمره حج افراد

212- كسی كه حجش به افراد مبدّل شده و باید بعد از آن عمره مفرده انجام دهد، احوط آن است كه تا عمره مفرده را انجام نداده، برای عمره و حج دیگر محرم نشود؛ هرچند اگر محرم شد، ضرر به صحت عمره و حج او نمی‌زند.

عدول از حج افراد به تمتّع یا عمره مفرده‌

213- كسی كه حج افراد بر او واجب و متعین است و به قصد آن محرم شده، نمی‌تواند به عمره تمتع یا عمره مفرده، عدول نماید.

______________________________
(1). آیة اللَّه سیستانی: در صورت تمكن.
(2). آیة اللَّه تبریزی: گرچه اقوی عدم وجوب مبادرت است.

آیة اللَّه سیستانی: وجوب آن فوری است، مانند وجوب حج.

(3). آیة اللَّه بهجت، آیة اللَّه خویی: مانعی ندارد. (مناسك، مسأله 158).

آیة اللَّه گلپایگانی: فتوای ایشان در مسأله به دست نیامد.

(4). آیة اللَّه تبریزی: احتیاط مستحب آن است …

آیة اللَّه سیستانی: وجوب آن فوری است ولی اگر تأخیر انداخت مجزی است.

آیة اللَّه مكارم: باید توجه داشت كه عمره مفرده واجب را در هر ماه از سال می‌توان انجام داد ولی چون وجوب آن ظاهراً فوری است باید تأخیر نیندازد.

(5). آیة اللَّه مكارم: احتیاط واجب در ترك این كار است.

(6)- آیة اللَّه بهجت: جواز عدول مورد تأمل است. (كتاب حج افراد، ص 2 و 4).

آیة اللَّه خویی: اگر برای حج افراد مستحبی محرم شده‌باشد، می‌تواند به عمره تمتع عدول كند، مگر این‌كه بعد از سعی تلبیه گفته‌باشد كه در این فرض حقّ عدول ندارد (مناسك، مسأله 159).

آیة اللَّه صافی، آیة اللَّه گلپایگانی: تبدیل حج افراد به عمره مفرده جایز نیست و امّا در تبدیل حج افراد به عمره تمتّع، اگر اول حج افراد بر او متعیّن بود و بعد كشف خلاف شد (مانند زن حایض كه چون یقین داشت برای عمره تمتع پاك نیست به قصد حج افراد محرم شد و اتفاقاً در مكه برخلاف عادت پاك بود) لازم است از حج افراد عدول به عمره تمتع كند و بعد از انجام آن حج تمتع بجا آورد و اما كسی كه حج افراد هم از او صحیح است مختار است كه عدول نماید به تمتع یا حج افراد را تمام كند. (مناسك عربی، ص 70).