مناسک حج : مطابق با فتاوای حضرت آیه الله العظمی امام خمینی (ره) و مراجع معظم تقلید صفحه 144

خروج از مكه و گذر از میقات و بازگشت به مكه‌

حكم خروج از مكه معظمه و گذر از میقات و احرام مجدد، در صفحه 102 به بعد گذشت.

4- محاذات‌

اشاره

271- اگر قاصد مكه از راهی برود كه به هیچ‌یك از میقات‌ها عبورش نیفتد، باید از محاذات میقات، احرام ببندد.

معلوم نبودن محاذات‌

272- اگر مكان محاذات معلوم نباشد، باید از اهل اطلاع و مورد وثوق سؤال شود، و قول مجتهدی كه اهل اطلاع به آن مكان‌ها نیست، اعتبار ندارد.

معلوم نبودن محاذات و احرا م با نذر

273- اگر كسی نتواند محاذات را بفهمد، قبل از رسیدن به محلی كه احتمال می‌دهد از محاذات گذشته است، با نذر محرم شود؛ بلكه اگر از محل معینی پیش از رسیدن به محاذات، به نذر محرم شود، احوط است.

274- كسانی كه از محاذاتِ غیر مسجد شجره عبور می‌كنند، احتیاط مستحب آن است كه

______________________________
(1). آیة اللَّه بهجت: باید از محاذات اوّلین میقات نزدیك به خود محرم شود. (مناسك، ص 66).

آیة اللَّه خویی: كسی كه تقریباً یك ماه یا بیشتر در مدینه منوره اقامت نموده و عازم حج باشد و بخواهد از غیر راه متعارف مدینه تا مكه برود، همین كه شش میل از مدینه دور شود محاذی و برابر مسجد شجره خواهد بود و همان‌جا میقاتش خواهد بود و از همان‌جا احرام می‌بندد. و در تجاوز نمودن از محاذات مسجد شجره و احرام بستن از محاذات یكی از مواقیت دیگر، بلكه از خصوص مورد مذكور نیز مشكل است.

(2). آیة اللَّه بهجت: اگر علم به محاذات ممكن نباشد، ظاهر، كفایت مظنّه است در صورتی كه موجب‌اطمینان یا حاصل از سؤال اهل آن محل باشد علی الأحوط. (مناسك شیخ، ص 11).
(3). آیة اللَّه سیستانی: اگر دو خطّ متقاطع را فرض كنیم كه زاویه قائمه‌ای را تشكیل می‌دهند و یكی از آن‌ها از مكه می‌گذرد و دیگری از میقات، نقطه تقاطع، محلّ محاذات با میقات است و معیار در این امر صدق عرفی است نه دقت عقلی.
(4). آیة اللَّه بهجت: اگر در طریق او محاذات علمیّه با ظنّیه نباشد احوط رفتن به سوی میقاتی یا محاذات آن‌است و محتمل است جواز احرام از اوّل احتمال و تجدید آن در مقدار اقرب مواقیت به مكّه. (مناسك شیخ، ص 10 و 11).
(5). آیة اللَّه مكارم: بنابر احتیاط.
(6). آیة اللَّه خویی: اگر فاصله زیاد باشد، ظاهراً نذر لازم است و اگر فاصله كم باشد، بنابر احتیاط واجب بایدنذر كند یا این‌كه به یكی از مواقیت برود. (مناسك، مسأله 164).

آیةاللَّه صافی، آیةاللَّه گلپایگانی: متعرض مسأله استحباب نذر نشده‌اند.