مناسک حج : مطابق با فتاوای حضرت آیه الله العظمی امام خمینی (ره) و مراجع معظم تقلید صفحه 168

فصل پنجم: محرّمات احرام‌

میزان ثبوت كفّاره در محرّمات احرام‌

335- كسی كه با جهل، یا نسیان حكم یا موضوع و یا غفلت، محرّمات احرام را مرتكب شود، كفّاره بر او واجب نمی‌شود، مگر صید كه در هر صورت كفّاره دارد؛ پس در غیر صید، ارتكاب عمدیِ محرّمات كفّاره دار، موجب ثبوت كفّاره است.

1- محرّمات مشترك بین مردان و زنان‌

1- شكار

اشاره

اول- شكار صحراییِ وحشی، مگر در صورت ترس از آزار آن.

336- خوردن گوشت شكار، بر محرم حرام است؛ چه خودش آن را شكار كند یا غیر او، و چه محرم شكار كند یا غیر محرم. 337- نشان دادن شكار به شكارچی، و همین طور كمك به او به هر نحوی، حرام است.

338- اگر مُحرمی صید را ذبح كند- بنابر مشهور- در حكم میته است؛ و بنابر احتیاط واجب هم این حكم هم در باره درباره محرم و هم مُحِل جاری است.

______________________________
(1). تذكر: در برخی موارد دیگر از قبیل مقاربت با فراموشی طواف فریضه یا سعی، و دست بر ریش كشیدن و روغن مالی با جهل، مطابق برخی فتاوی كفاره ذكر شده است كه در جای خود بدان اشاره شده است.
(2). آیة اللَّه سیستانی: شكار و كشتن حیوانات مگر مواردی كه در مناسك استثناء شده است.
(3). آیة اللَّه سیستانی: حتی اگر غیر محرم آن را در غیر حرم شكار كرده باشد.

آیة اللَّه مكارم: خواه قبل از احرام خودش شكار كرده باشد یا نه.

(4). آیة اللَّه صافی، آیة اللَّه گلپایگانی: میته است.

آیة اللَّه فاضل: ایشان بین ذبح و شكار با تیر تفضیل دارند به مناسك مراجعه شود.

(5). آیات عظام: تبریزی، خویی، صافی، گلپایگانی: بنابر فتوی

آیة اللَّه سیستانی: اگر محرم در بیرون حرم صید را با شكار كردن یا پس از آن كشته باشد، بنابر احتیاط خوردن آن گوشت بر مُحلّ نیز حرام است و همچنین حرام است بر مُحل صیدی كه آن را محل یا محرم در حرم شكار یا ذبح كرده باشد.