مناسک حج : مطابق با فتاوای حضرت آیه الله العظمی امام خمینی (ره) و مراجع معظم تقلید صفحه 247

615- اگر طواف كننده در حال طواف نجاستی در بدن یا لباس خود ببیند و احتمال بدهد كه در این حال نجاست حاصل شده، ظاهراً حكم مسأله قبل را دارد.

علم به نجاست بعد از طواف‌

616- اگر بعد از فراغ از طواف، به نجاستِ در حال طواف، علم حاصل شود، اظهر صحت طواف است.

علم به نجاست از اول در اثنای طواف‌

617- اگر در بین طواف، علم پیدا كند كه نجاست بدن یا لباس او، از ابتدای طواف بوده، احتیاط آن است كه طواف را رها نموده و تطهیر كند و از همانجا بقیه طواف را تمام كند و نماز آن را بخواند و بعد از آن، طواف و نماز را را اعاده كند؛ خصوصاً اگر تطهیر، طولانی شود. در این احتیاط، فرقی بین حصول علم، بعد از دور چهارم، یا قبل از آن نیست، اگرچه در صورت دوم، احتیاط شدیدتر است.

فراموشی نجاست‌

618- اگر طواف كننده نجاست را فراموش و در اثنای طواف یا بعد از آن متذكر

(1)- آیة اللَّه سیستانی: حكم در این مسأله همان است كه در مسأله 614 آمده است.

آیة اللَّه فاضل: ظاهراً طوافش صحیح است اگر چه احتیاط استحبابی آن است كه …

(2)- آیة اللَّه خامنه‌ای، آیة اللَّه مكارم: وظیفه همین است و اعاده ندارد.

(3)- نظر سایر آیات عظام در حاشیه مسأله 614 آمده است.

(4)- آیات عظام: بهجت، تبریزی، خویی، سیستانی، فاضل و مكارم: در این فرض طواف او صحیح است ودر فرض تذكر در اثنا مقداری كه طواف كرده صحیح است و در ادامه به وظیفه عمل می‌كند.

آیة اللَّه خامنه‌ای: اگر در بین طواف یادش بیاید، باید مطابق دستوری كه در حاشیه مسأله 614 بیان شده عمل كند و اعاده لازم نیست. و اگر بعد از طواف یادش بیاید طوافش صحیح است ولی اگر نماز طواف را هم با بدن و لباس نجس خوانده باید آن را دوباره بخواند و احتیاط استحبابی آن است كه در این مسأله طواف را نیز بار دیگر بجا آورد.