مناسک حج : مطابق با فتاوای حضرت آیه الله العظمی امام خمینی (ره) و مراجع معظم تقلید صفحه 489

حكم عقد و فرزنددار شدن با ترك طواف نساء

1197- اگر كسی طواف نساء را انجام نداده و ازدواج نموده، با فرض جهل، فرزند او حكم حلال‌زاده را دارد، ولی عقد، باطل است و باید طواف نساء را انجام دهد و جهت ادامه زناشویی، باید عقد را تجدید نماید.

شك در انجام طواف نساء بعد از مراجعت‌

1198- اگر پس از مراجعت از مكه شك كند كه طواف نساء حج یا عمره مفرده را بجا آورده یا نه، اگر التفات به وجوب طواف نساء نداشته، باید طواف نساء را انجام دهد و همچنین است در صورت التفات علی الأحوط، بلكه خالی از قوت نیست.

ترك طواف نساء توسط نایب‌

1199- اگر نایبْ طواف نساء را بجا نیاورد، علاوه بر حرمت نساء بر وی، ذمه‌اش هم مشغول است و خودش باید در حیاتش انجام دهد و اگر نمی‌تواند، نایب بگیرد.

(1)- آیةاللَّه‌بهجت: تا طواف نساء بجانیاورد زن حلال نیست ولی عقد صحیح است و فرزند حلال‌زاده است، بنا بر این اگر نتواند شخصاً طواف نساء را بجا آورد نایب بگیرد كه طواف نساء و نمازش را انجام دهد.

آیة اللَّه تبریزی، آیة اللَّه خویی: ظاهراً عقد صحیح است و نیاز به تجدید ندارد، ولی مادامی كه طواف نساء و نماز آن را خودش و در صورت تعذر نایبش انجام نداده جماع جایز نیست.

آیة اللَّه سیستانی: عقد او صحیح است؛ زیرا آنچه بر حاجی پس از حلق حرام است، استمتاع است نه عقد و امّا اولاد به هر حال ملحق به او هستند.

آیة اللَّه مكارم: بنابر احتیاط واجب عقد او باطل است.

(2)- آیة اللَّه بهجت: اگر توانست خودش بجا آورد و الّا نایب بگیرد.

(3)- آیة اللَّه تبریزی، آیة اللَّه خویی: اگر شك بعد از عمل مواقعه با زوجه برایش حاصل شد، به آن اعتنا ننموده و بنابر انجام آن گذارد.

آیة اللَّه سیستانی: باید طواف نساء را انجام دهد و اگر معذور است یا مشقت دارد نایب بگیرد.

آیة اللَّه مكارم: بنا بر احتیاط واجب در صورت اوّل، ولی در صورت بعد طواف نساء لازم نیست.

(4)- آیة اللَّه صافی، آیة اللَّه گلپایگانی: ولی اگر التفات به وجوب آن داشته و شك دارد كه انجام داده یا نه، بعید نیست انجام آن واجب نباشد، اگر چه احتیاط خوب است (آداب و احكام حج، مسأله 915).

(5)- آیة اللَّه بهجت: و چنانچه قبل از تدارك فوت نماید، احتیاط این است كه از تركه‌اش قضای آن بجا آورده شود. (مناسك، مسأله 425).

آیة اللَّه خویی، آیة اللَّه فاضل: در صورت عدم تدارك در زمان زنده بودنش، بنابر احتیاط باید قضای آن از تركه او بجا آورده شود. (مناسك عربی، مسأله 420).