مناسک حج : مطابق با فتاوای حضرت آیه الله العظمی امام خمینی (ره) و مراجع معظم تقلید صفحه 529

این قربانی بنابر احتیاط واجب، به نیت تحلیل انجام و به احتیاط واجب، قدری از مو یا ناخن خود را بگیرد؛ و در این صورت همه چیز حتی زن، بر او حلال می‌شود.

وظیفه مصدود واردِ در مكه‌

1295- اگر به احرام عمره، وارد مكه شود و دشمن یا كسی دیگر، او را از بجا آوردن اعمال عمره منع كنند، حكم مسأله قبل را دارد؛ بلكه اگر او را از طواف یا سعی نیز منع كنند، بعید نیست همین حكم را داشته باشد.

حكم محبوس‌

1296- بدهكاری كه به خاطر بدهی یا به ظلم حبس شده نیز، حكم مسأله قبل را دارد.

تقاضای پول برای اجازه عبور

1297- اگر بعد از احرام، برای رفتن به مكه یا اجازه بجا آوردن اعمال، پولی مطالبه كنند، اگر

(1)- آیات عظام تبریزی، خویی، سیستانی: قید تحلیل لازم نیست.

(2)- آیة اللَّه صافی، آیة اللَّه گلپایگانی: و احتیاط آن است كه شخص مصدود علاوه بر قربانی حلق نیز بنماید و بهتر آن است كه جمع كند بین حلق و تقصیر و احتیاط آن است كه هنگام ذبح یا نحر قربانی قبل از تقصیر نیّت تحلیل از احرام كند. (آداب و احكام حج، مسأله 984).

(3)- آیة اللَّه بهجت: و احتیاج به حلق یا تقصیر بعد از هدی موافق احتیاط است (مناسك شیخ، ص 97).

آیة اللَّه تبریزی، آیة اللَّه خویی: احتیاط این است كه حلق یا تقصیر را به آن (قربانی) ضمیمه نماید، بلكه احتیاط این است كه حلق را اختیار نماید در صورتی كه قربانی را با خود آورده باشد در عمره مفرده. (مناسك، مسأله 444).

آیة اللَّه سیستانی: گرفتن ناخن بنابر احتیاط واجب كافی نیست و جایز است حلق به جای تقصیر.

آیة اللَّه فاضل: … و یا بجای تقصیر حلق كند مخصوصاً كسی كه سوق هدی نموده باشد.

آیة اللَّه مكارم: ناخن به تنهایی كفایت نمی‌كند.

(4)- آیة اللَّه سیستانی: حكم مذكور در مورد عمره مفرده است و همچنین عمره تمتع اگر از اعمال حج نیز منع شود ولی اگر فقط از آمدن به مكه قبل از وقوفین منع شود وظیفه او به حج افراد تبدیل می‌شود.

(5)- آیة اللَّه بهجت: معتمر به عمره تمتّع مصدود می‌شود به منع از دخول مكّه یا از انجام افعال بعد از دخول‌و متحلّل به هدی می‌شود در صورت عدم امكان استنابه در همان سال، اگرچه بعد از طواف مصدود از سعی بشود و همچنین اگر ممنوع شد در عمره مفرده از خصوص طواف نساء بعد از اتیان به سایر اعمال و تقصیر. (مناسك شیخ، ص 102 و 103)

(6)- آیة اللَّه گلپایگانی: قسمت آخر مسأله را متعرض نشده‌اند.

آیة اللَّه مكارم: محلّ تأمل است.