مناسک حج : مطابق با فتاوای حضرت آیه الله العظمی امام خمینی (ره) و مراجع معظم تقلید صفحه 59

متعلق به ورثه است مخصوصاً اگر میّت، وارث صغیر داشته باشد؟

2- افراد مریض و ناتوان‌

103- كسی كه به‌واسطه مریضی یا پیری، قدرت رفتن به حج را ندارد، یا رفتن، برای او حرج و مشقت دارد، اگر حج بر او مستقر شده باشد، در صورتی كه امید خوب شدن و قدرت پیدا كردن نداشته باشد، واجب است نایب بگیرد؛ و به احتیاط واجب، باید فوراً نایب بگیرد؛ و اگر حج بر وی مستقر نشده باشد، اقوی عدم وجوب استنابه است.

______________________________
(1). آیةاللَّه بهجت: مازاد قیمت را باید كبار ورثه از سهم خود اجازه دهند و یا در صورت وصیّت از ثلث بردارند.

آیة اللَّه تبریزی: اگر به مبلغ كمتر می‌توان نایب گرفت، بدون اذن همه ورثه نمی‌توان از فیش برای حج استفاده كرد مگر این كه میت وصیت كرده باشد كه در این صورت ما به التفاوت از ثلث حساب می‌شود، واللَّه العالم.

آیة اللَّه سیستانی: فیش به ورثه منتقل می‌شود و اگر حج بر میت مستقر باشد یا وصیت كرده باشد باید برای او نایب بگیرند و اگر بخواهند با آن فیش بروند باید با رضایت ورثه باشد و اگر صغیر در میانِ آنها هست باید سهمِ او را بپردازند.

آیة اللَّه صافی: نایب گرفتن برای متوفّی به كمتر از مبلغ ارزش و فروش فیش حجّ متوفّی مانعی ندارد و زاید بر مبلغی كه صرف استیجار حج شده، متعلّق به ورثه است و از خود فیش هم جهت استیجار با توافق ورثه می‌شود استفاده كرد. بلی چنانچه متوفی ورثه صغیر داشته باشد، باید حق او ملاحظه شود. واللَّه العالم.

آیة اللَّه فاضل: چنانچه میت وصیتی نسبت به آن فیش نداشته باشد. می‌توان برای میت در صورت استقرار حج برای او استنابه كرد و فیش را در اختیار دیگری قرار داده و مابه التفاوت، بین همه ورثه، طبق قانون شرع تقسیم گردد. و در این فرض فرقی بین داشتن صغیر یا نداشتن آن نیست.

و در صورت نبودن وصیت و عدم استقرار حج با وجود صغیر، باید سهم صغیر از مجموع فیش به هر صورت رعایت شود و تفصیل این مسأله در استفتائات آمده است.

آیة اللَّه مكارم: باید فیش را بفروشند و مازاد را به ورثه بدهند.

آیة اللَّه نوری: اگر حج بر متوفی واجب بوده است و ورثه كبار نباشند، لازم است برای حجّ متوفی نایب بگیرند و از آن فیش هم به نحوی كه ذكر شده است استفاده اشكال ندارد و اگر همه كبیر باشند، با رضایت آنان می‌توان با آن فیش برای او حج به جا آورد.

(2). آیة اللَّه بهجت: به مسأله 86 مراجعه شود.

تفصیل این مسأله ذیل مسأله 93 گذشت.