مناسک حج صفحه 250

نه، بنا بر صحت بگذارد؛ بلی اگر در رسیدن سنگ آخری به محل شک کند باید اعاده کند، ولی اگر رسیدن را دانست و احتمال داد که با پا انداخته باشد یا سنگ مستعمل انداخته باشد، اعتنا نکند.

مسألۀ 12- ظن به رسیدن سنگ و عدد آن اعتبار ندارد.

مسألۀ 13- در انداختن سنگها شرط نیست طهارت از حدث یا خبث، و در خود سنگها نیز طهارت شرط نیست.

مسألۀ 14- از بچه‌ها و مریضها و کسانی که نمی‌توانند به واسطۀ عذری- مثل اغما- خودشان رَمْی کنند، کسی دیگر نیابت کند.

مسألۀ 15- مستحب است، بلکه موافق احتیاط است که اگر بشود، مریض را حمل کنند و ببرند نزد جمره و در حضور او سنگ بیندازند.

مسألۀ 16- اگر مریض خوب شد و بیهوش به هوش آمد بعد از آنکه نایب سنگها را انداخت لازم نیست خودش اعاده کند، و اگر در بین سنگ انداختن خوب شد یا به هوش آمد باید خودش از سر، سنگ بیندازد، و کفایت کردن به مقداری که نایب عمل کرده مشکل است.

مسألۀ 17- کسانی که عذر دارند از اینکه روز رَمْی کنند، می‌توانند شب عمل کنند، هر وقت شب که باشد.

مستحبات رَمْی جمرات

در رَمْی جمرات چند چیز مستحب است:

1. با طهارت بودن در حال رَمْی؛

2. هنگامی که سنگها را در دست گرفته و آمادۀ رَمْی است این دعا را