- مقدمه 1
- استطاعت 3
- نیابت 14
- عمره مفرده 16
- [أعمال عمره تمتّع] 17
- [محل احرام] 17
- احرام عمره تمتّع 17
- محرّمات احرام 19
- طواف 28
- نماز طواف 44
- سعی 46
- تقصیر 49
- [أعمال حج تمتع] 51
- احرام حج 51
- وقوف به عرفات 52
- وقوف به مشعر الحرام 53
- رمی جمره عقبه 55
- قربانی 58
- حلق و تقصیر 66
- کوچ از منیه 69
- اعمال مکّه 70
- بیتوته به منیه 75
- رمی جمرات 77
- لُقطه حرم 80
- محصور 81
آن است که آنچه احتمال نقص میدهد اتمام کند خصوصاً اگر شک در ناقص گذاشتن در این باشد که عمداً برای حاجتی ترک کرده است سعی را، که برگردد و اتمام کند که در این صورت وجوب اتمام بعید نیست (1) 1 و اگر شک در زیاده دارد و میداند ناقص نشده اعتنا نکند.
[95 س]- اگر از مروه شروع و به صفا ختم کرده و بعد فهمیده است، وظیفه او چیست، به خصوص اگر تقصیر کرده باشد؟
ج- باید سعی را اعاده کند و اگر تقصیر نکرده تقصیر کند. (2) 2
[96 س]- اگر کسی یقین کند که هفت شوط سعی بین صفا و مروه را تمام کرده است ولی بعد از تقصیر متوجه میشود که پنج شوط بوده، اولًا
1- - آیة آیهالله مکارم: اگر از عمل منصرف شده و به ظاهر آن را پایان داده، به این شک اعتنانکند.
2- - آیات عظام تبریزی، خویی، سیستانی: در فرض تقصیر هم باید دو مرتبه تقصیر کند.
آیة آیهالله صافی، آیة آیهالله گلپایگانی: و تقصیر نماید (اگر چه قبلًا تقصیر کرده باشد) تا از احرام خارج شود.
آیة آیهالله فاضل: اگر با اعتقاد به صحت تقصیر کرده، تقصیر اعاده ندارد مگر از باب احتیاط و در غیر این صورت باید تقصیر را اعاده کند.
آیة آیهالله مکارم: اگر آن دور را که از مروه شروع کرده نادیده بگیرد و بقیه را تکمیل کند، بعید نیست کفایت کند.