- مقدمه 1
- استطاعت 3
- نیابت 14
- عمره مفرده 16
- [أعمال عمره تمتّع] 17
- احرام عمره تمتّع 17
- [محل احرام] 17
- محرّمات احرام 19
- طواف 28
- نماز طواف 44
- سعی 46
- تقصیر 49
- احرام حج 51
- [أعمال حج تمتع] 51
- وقوف به عرفات 52
- وقوف به مشعر الحرام 53
- رمی جمره عقبه 55
- قربانی 58
- حلق و تقصیر 66
- کوچ از منیه 69
- اعمال مکّه 70
- بیتوته به منیه 75
- رمی جمرات 77
- لُقطه حرم 80
- محصور 81
سهو یا جهل به حکم، باید برگردد و سر بتراشد یا تقصیر کند و پس از آن طواف و نماز آن و سعی را بجا آورد (1) 1 و اگر نمیتواند به منیه برگردد هرجا هست سر بتراشد و تقصیر کند و اعاده کند طواف و نماز و سعی را.
[138 م]- به احتیاط واجب (2) 2 باید در منیه اول رمی جمره کند و بعد از آن ذبح کند و بعد تقصیر یا حلق.
[139 م]- اگر برخلاف این ترتیب عمل کند، پس اگر از روی غفلت و سهو بوده، اعاده لازم نیست و اگر از روی جهل به مسأله بوده بعید نیست که اعاده نخواهد و احتیاط به اعاده است و اگر از روی علم و عمد بوده (3) 3 در صورت امکان احتیاط را ترک نکند. (4) 4
1- - آیة آیهالله اراکی: بنابر احتیاط پس از آن طواف و نماز آن و ....
آیة آیهالله تبریزی، آیة آیهالله خویی: اعاده طواف و سعی لزوم ندارد، بلکه احتیاط استحبابی دارد.
آیة آیهالله تبریزی: بلی اگر قبل از خروج از مکه متذکر شود، احتیاط در خصوص اعاده طواف نباید ترک شود.
آیة آیهالله سیستانی: اعاده طواف و سعی لازم نیست گرچه احوط است ولی اگر تقدیم طواف برای عذری غیر از جهل و نسیان بوده اعاده لازم است.
آیة آیهالله فاضل، آیة آیهالله مکارم: بنابر احتیاط واجب پس از آن سعی و ....
2- - آیة آیهالله اراکی: علی الأشهر الأحوط لازم است اول رمی و بعد ....
آیة آیهالله تبریزی، آیة آیهالله خویی: واجب است که ذبح پس از رمی جمره عقبه باشد و بنابر احتیاط حلق و تقصیر باید پس از آن دو باشد.
آیة آیهالله خامنهای، آیة آیهالله مکارم: ترتیب مزبور واجب است و اگر رعایت نکند گناه کرده و امّا عملش صحیح است.
آیة آیهالله سیستانی: میتواند قبل از ذبح حلق یا تقصیر کند در صورتی که قربانی را در جایی که ذبح در آن مکان جایز است تهیّه کرده باشد.
آیة آیهالله گلپایگانی: علی الأحوط اول رمی جمره عقبه کند و بعد ....
3- - آیة آیهالله خامنهای: اگر خلاف ترتیب مقرر عمل کند معصیت کرده است لکنعلیالظاهر تکرار اعمال غیر مترتبه لازم نیست گرچه موافق احتیاط است.
4- - آیة آیهالله بهجت: اگر از روی فراموشی و جهل باشد اعاده آن لازم نیست و همینطور در صورت تعمّد بنابر مشهور که اظهر تمامیت آن است.
آیة آیهالله تبریزی، آیة آیهالله خویی: اگر از روی جهل یا نسیان بوده اعاده لازم نیست.
آیة آیهالله گلپایگانی: در صورت علم و عمد و امکان باید اعاده کند.
آیة آیهالله مکارم: این احتیاط مستحب است.