حج و عمره صفحه 127

و استحقاق عقاب آخرت نیز درباره ترک واجبات دارد منتهای امر چنانچه کافر با حال کفر از دنیا رفت صلاحیت برای نیابت در حج یا سایر اعمال را ندارد.

مطلب دوم: دیوانه اگر از اول عبادت تا آخر آن دیوانه بود عبادتش درست نیست ولی اگر مثلاً محرم شد در حال سلامت عقل سپس دیوانگی به او دست داد در حال احرام است ولی تکلیف ندارد و می توان گفت کفاره ای در ارتکاب محرمات احرام بر وی نیست و به این بحث سابقاً اشاره شد ولی فرقی که حج با سایر عبادات دارد این است که سایر عبادات به هیچ وجه از دیوانه درست نیست.

ولی نسبت به حج یا عمره می توان دیوانه را حج داد و مانند طفل غیر ممیز در واجبات و تروک و اعمال و مناسک با او رفتار کرد بنابراین حج دیوانه اگر به استناد خود او باشد باطل ولی اگر ولی او را احرام و حج داد درست است.

مطلب سوم: ترتیبی که علماء در واجبات غیر موقت گفته اند درباره عمره و حج مورد ندارد و ساده تر آنکه اگر ظهر روز عرفه شد و بخواهد با قبول کردن گناه تأخیر احرام حج و رفتن و درنگ کردن در عرفات عمره تمتع را کاملاً یا بعضاً بیاورد نمی تواند (چون واجب موقت است) و در وقت واجب موقت فقط خود آن واجب را می توان آورد، همانند روزه ماه مبارک که با قبول معصیت نمی توان به جای  آن روزه قضاء یا نذر یا مستحبی آورد.

ابتلاء زن به عادت در عمره تمتع در تنگی وقت

چهارم: چون یکی از شرایط طواف واجب(1) طهارت از حدث و خبث است بنابراین اگر زن مبتلا به عادت ماهیانه بود به نحوی که وقت برای طواف عمره و نماز آن وسعی قبل از ظهر عرفه ندارد، نمی تواند عمره تمتع بیاورد و باید عدول به حج افراد کرده و بعد از ختم اعمال حج، عمره مفرده ای انجام دهد و چنانچه از اول می دانست (یعنی درحال عقد احرام) که حالت از وی تا آخر وقت عمره (ظهر عرفه) برطرف نمی گردد آیا می تواند حج افراد را قصد کند و محرم به حج افراد شود یا عمره تمتع محل اشکال است.