حج و عمره صفحه 147

ششم(علیه السلام) که دارد جبرئیل یاقوتی را از بهشت برآدم نازل کرد که آدم هرگاه در بهشت بر آن یاقوت می گذشت پاهای خود را بر آن میزد، چون آن را دید شناخت.

و در صدر روایت بکیربن اعین که پاره ای از آن را  در اول بحث ایراد کردیم وارد شده که خداوند حجرالاسود را (که گوهری بود) از بهشت برای آدم خارجش کردند و در رکن حجر برای میثاق نهاده شد، در حدیثی(1) که بزنطی از ابان از امام ششم(علیه السلام) ذکر کرده دارد که حجرالاسود به سوی او انداخته شد و یاقوت سرخی بود در پیش عرش.

و روایت(2) محاسن از ابن ابی عمیر مرفوعاً از یکی از دو امام بزرگوار امام محمد باقر(علیه السلام) و امام جعفر صادق(علیه السلام) نقل کرده که حجر درّی سفید بود در بهشت و آدم آن را می دید و در حدیث(3) منذر ثوری از امام پنجم(علیه السلام) یکی از سه سنگی را که از بهشت نازل شده حجرالاسود قرار داده.

امّا شهادت حجرالاسود را در روز قیامت می توان از مسلمات دانست و اخبار فراوانی در این باره در بحار و وسائل الشیعه و سایر کتب اخبار وارد شده که به ذکر نمونه ای چند اکتاف میکنیم  عیاشی(4) از امام پنجم(علیه السلام) و ششم(علیه السلام) نقل کرده: عمر اول باری که در خلافت خود حج کرد، مهاجرین و انصار حج رفتند و حضرت امیرالمؤمنین(علیه السلام) حسن(علیه السلام) و حسین(علیه السلام) و عبدالله بنی جعفر را نیز حج آورده بود تا آنجا که می گوید: چون داخل مکه شدند عمر حجر را استلام کرد و گفت:

به خدا سوگند من می دانم تو سنگی هستی که ضرر و نفعی نداری و اگر نبود که پیغمبر اسلام ترا استلام کرده استلامت نمی کردم. حضرت علی(علیه السلام) به وی فرمود: (اسکت) ای ابا حفص لا تفعل، برای اینکه پیغمبر(صلی الله علیه و آله) استلام نکرد مگر برای سببی که دانست و اگر قرآن خوانده بودی و از تأویل قرآن می دانستی آنچه را

1- [1] . بحار 99 طبع اسلامیه حدیث 20- 24- 27.
2- [2] . همان.
3- [3] . همان.
4- [4] . بحار 99 حدیث باب فضل حجر.