حج و عمره صفحه 200

وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَعِذْنِی مِنَ النَّارِ بِرَحْمَتِکَ، و دعاء برای خود کن هر چه خواستی و باید ایستادنت بر صفا اول بار طولانی تر از بارهای دیگر باشد.

سپس فرود آی و بایست بر پله چهارم رو به کعبه و بگو اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَ فِتْنَتِهِ وَ غُرْبَتِهِ وَ وَحْشَتِهِ وَ ظُلْمَتِهِ وَ ضَیْقِهِ وَ ضَنْکِهِ اللَّهُمَّ أَظِلَّنِی فِی ظِلِّ عَرْشِکَ یَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّکَ سپس از پله پایین بیا و پشت خود را برهنه کرده بگو یَا رَبَّ الْعَفْوِ یَا مَنْ أَمَرَ بِالْعَفْوِ یَا مَنْ هُوَ أَوْلَی بِالْعَفْوِ یَا مَنْ یُثِیبُ عَلَی الْعَفْوِ الْعَفْوَ الْعَفْوَ الْعَفْوَ یَا جَوَادُ یَا کَرِیمُ یَا قَرِیبُ یَا بَعِیدُ ارْدُدْ عَلَیَّ نِعْمَتَکَ وَ اسْتَعْمِلْنِی بِطَاعَتِکَ وَ مَرْضَاتِکَ.

و نیز فرموده هنگامی که به مروه رفتی پس بالا برو بر آن و بایست تا خانه برایت آشکار شود و دعا کن همانطور که بر صفا دعا کردی و از خداوند حاجات خود را بخواه و در دعای خود بگو یَا مَنْ أَمَرَ بِالْعَفْوِ یَا مَنْ یَجْزِی عَلَی الْعَفْوِ یَا مَنْ دَلَّ عَلَی الْعَفْوِ یَا مَنْ زَیَّنَ الْعَفْوَ یَا مَنْ یُثِیبُ عَلَی الْعَفْوِ یَا مَنْ یُحِبُّ الْعَفْوَ یَا مَنْ یُعْطِی عَلَی الْعَفْوِ یَا مَنْ یَعْفُو عَلَی الْعَفْوِ یَا رَبَّ الْعَفْوِ الْعَفْوَ الْعَفْوَ الْعَفْوَ و زاری کن به سوی خداوند عزوجل و گریه کن.

و اگر نتوانستی گریه کنی خود را به گریه زن و کوشش کن که از چشم هایت اشک بیرون آید ولو به مقدار سر مگس و کوشش کن در دعا، و در بارهای بعدی گفته بایست بر صفا و رو به خانه شو و بگو آنچه را در بار اول گفتی پس سرازیر شو به سوی مروه و آنچه را بار اول کردی انجام ده و هر چه را بار اول گفتی بگو تا به مروه برسی، انتهای سخن صدوق).

6 _ پسندیده است آنچه از(1) امیرالمؤمنین(علیه السلام) نقل شده انجام دهد.

هنگامی که بر صفا بالا رفتی رو به کعبه قرار بگیر و دست ها را بالابر پس بگو  اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِی کُلَّ ذَنْبٍ أَذْنَبْتُهُ قَطُّ فَإِنْ عُدْتُ فَعُدْ عَلَیَّ بِالْمَغْفِرَهِ فَإِنَّکَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ اللَّهُمَّ افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ فَإِنَّکَ إِنْ تَفْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ تَرْحَمْنِی وَ إِنْ