حج و عمره صفحه 202

و در نیت قصد قربت و امتثال امر خدای متعال لازم است مانند سایر عبادات پس چنانچه سعی یا عبادت دیگری را از اجزاء حج و عمره یا غیر آنها بدون نیت یا بدون قربت و قصد امتثال بیاورد درست نیست.

و بهتر است که در سعی نیز مانند سایر اجزاء حج و عمره نیت را به زبان بیاورد.

و لازم است در صورت نیابت قصد نیابت از منوب عنه زنده یا مرده را نیز داشته باشد و گرنه برای آن کس واقع نمی شود و نیت را در حقیقت از واجبات سعی نباید شمرد، به هر حال.

دوم: شروع سعی از صفا است و چنانچه پاشنه پای خود را به صفا بچسباند و حرکت کند ابتداء از صفا محقق شده و بهتر است که پاشنه های هر دو پا و بدن را نیز به صفا چسبانده تا احتیاط کامل صورت گیرد و این امر را در برگشتن از مروه به صفا نیز مراعات نماید و سر انگشتان یا کفش خود را به جای شروع یا محاذی آن رسانده و شوط را ختم می کند.

و گفته اند بر پله چهارم بالا رفته از آنجا نیت سعی را داشته ادامه دهد تا پایین آمدن ولی مراعات این دقت ها ظاهراً لازم نباشد ولکن چنانچه این احتیاط را کرد، نیت را مخصوص به همان نقطه نسازد بلکه مردد بین نقطه بالا و حد پایین گردانده و سعی را بیاورد و در واقع قصد شروع سعی را از هرجا که صفا هست و باید از آن ابتداء کرد داشته باشد یا هر جا مروه صدق کند ختم نماید و زیادتی مانند آنچه در طواف گفته شد مقدمه علمیه شمرده می شود.

سوم: ختم بر مروه است به همان نحوی که در شروع از صفا گفته شد که انگشتان پا یا سر کفش را به مروه چسبانده و در برگشت پاشنه یا عقب کفش را به آنجا که در مروه ختم کرده یا محاذی آن قرار داده و سعی می کند و احتیاط در بالا رفتن پله را نیز ترک نکرده نهایت امر در صفا از بالا به پایین نیت را مردد می داشت و در اینجا از پایین به بالا که می رود یعنی به مروه که رسید و می خواهد چهار پله بالا رود نیت را مردد بین اول مروه و بالای آن تا چهار پله گردانده عمل سعی را انجام دهد.