حج و عمره صفحه 223

لان جبرئیل(علیه السلام) اتی ابراهیم(علیه السلام) فقال له تمن یا ابراهیم و کانت تسمی منی فسماها الناس منی روی  انما سمیت3 منی لان ابراهیم(علیه السلام) تمنی هناک ان یجعل الله مکان ابنه کبشاً یأمره بذبحه فدیه له.

ترجمه 2_ جبرئیل ابراهیم را به موقف برده و حضرت را تا غروب خورشید در آنجا قرار داد سپس کوچ داد و گفت ای ابراهیم ازدلف یعنی نزدیک شو به سوی مشعر الحرام (نامیده شد مزدلفه).

3_ همانا مزدلفه نامیده شد چون نزدیک شدند به سوی او از عرفات.

4_ ابطح، ابطح نامیده شد برای آنکه آدم فرمان داده شد که در ریگزار جمع پهن شود پس حضرت خود را تبطح داد (گسترد) تا صبح شد.

5_ نامیده شد مشعر جمع چون آدم(علیه السلام) بین نماز مغرب و عشاء جمع کرد.

6_ به یک اذان و دو اقامه.

7_ حضرت آدم را جبرئیل منی برد پس نمایاند به حضرت مسجد منی را به پای خود آن را خط کشید و قبلا نیز مسجد حرام را بعد از خط کشیدن جای خانه خط کشیده بود سپس حضرت را از منی به سوی عرفات برد و در معرّف (جای اعتراف) حضرت را نگاه داشت و گفت هنگامی که آفتاب غروب کرد پس اعتراف کن به گناه خود هفت بار آدم این کار را کرد از این رو نامیده شد معرّف چون آدم در آن اعتراف به گناه خود کرد.

8_ چون روز ترویه شد جبرئیل به ابراهیم گفت آبگیری کن (یا سیرآب شو) از آن رو نامیده شد ترویه سپس آمد منی حضرت را آنجا بیتوته داد سپس صبح حضرت را به سوی عرفات برد و خیمه خود را در نمره نزدیک عرفه زد در آنجا مسجدی بنا کرد با سنگ های سفید و اثر مسجد ابراهیم شناخته می شد تا داخل شد در این مسجدی که در نمره است آنجا که امام روز عرفه نماز می خواند.

سپس نماز ظهر و عصر را خواند و حضرت را برد به سمت عرفات و گفت این