حج و عمره صفحه 230

(وَ مِنْ وَسْوَاسِ الصَّدْر _ فقیه) وَ مِنْ شَتَاتِ الْأَمْرِ وَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ (وَ مِنْ عَذَابِ النَّارِ وَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْر _ فقیه) (اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ خَیْرِ مَا تَأْتِی بِهِ الرِّیَاحُ وَ أَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ مَا تَأْتِی بِهِ الرِّیَاحُ وَ أَسْأَلُکَ خَیْرَ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ) اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ خَیْرَ الرِّیَاحِ وَ أَعُوذُ بِکَ مِنْ شَرِّ مَا تَجِی ءُ بِهِ الرِّیَاحُ وَ أَسْأَلُکَ خَیْرَ اللَّیْلِ وَ خَیْرَ النَّهَارِ اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِی قَلْبِی نُوراً وَ فِی سَمْعِی وَ بَصَرِی نُوراً وَ لَحْمِی وَ دَمِی وَ عِظَامِی وَ عُرُوقِی وَ مَقْعَدِی وَ مَقَامِی وَ مَدْخَلِی وَ مَخْرَجِی نُوراً وَ أَعْظِمْ لِی نُوراً یَا رَبِّ یَوْمَ أَلْقَاکَ إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیر.

7_ آنچه را که در روایت(1) صحیح معاویه بن عمار از امام صادق(علیه السلام) ذکر کرده انجام دهد می گوید، فرمودند میروی به موقف با آرامش و سنگینی پس حمد کن خدای را و لا اله الا الله بگو و خدای را تمجید کن و ثنای گو و صد بار الله اکبر و صد بار الحمدلله و صد بار سبحان الله بگو و صد بار قل هوالله بخوان وهر دعایی که برای خود پسندیدی خوانده.

و کوشش کن برای آنکه روز دعا و درخواست است و پناه بر به خداوند از شیطان رجیم همانا شیطان در هیچ جا تو را غافل نمی کند که پسندیده تر نزد او باشد از موطن عرفات و بپرهیز که خود را سر گرم نگاه کردن مردم کنی، رو به خود داشته باشد و در آنچه می گویی باشد این دعا اللَّهُمَّ إِنِّی عَبْدُکَ فَلَا تَجْعَلْنِی مِنْ أَخْیَبِ وَفْدِکَ وَ ارْحَمْ سَیرِی إِلَیْکَ مِنَ الْفَجِّ الْعَمِیقِ و نیز باشد اللَّهُمَّ رَبَّ الْمَشَاعِرِ کُلِّهَا فُکَّ رَقَبَتِی مِنَ النَّارِ وَ أَوْسِعْ عَلَیَّ مِنْ رِزْقِکَ الْحَلَالِ وَ ادْرَأْ عَنِّی شَرَّ فَسَقَهِ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ و میگویی اللَّهُمَّ لَا تَمْکُرْ بِی وَ لَا تَخْدَعْنِی وَ لَا تَسْتَدْرِجْنِی و میگویی اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِحَوْلِکَ وَ جُودِکَ وَ کَرَمِک وَ مَنِّکَ وَ فَضْلِکَ یَا أَسْمَعَ السَّامِعِینَ وَ یَا أَبْصَرَ النَّاظِرِینَ وَ یَا أَسْرَعَ الْحَاسِبِینَ وَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِی کَذَا وَ کَذَا .(به جای کذا کذا حاجت خود را ذکر کند).

و باشد در آنچه می گویی در حالی که دست های خود را به سوی آسمان بلند کرده ای اللَّهُمَّ حَاجَتِی الَّتِی إِنْ أَعْطَیْتَهَا لَمْ یَضُرَّنِی مَا مَنَعْتَنِی وَ إِنْ مَنَعْتَنِیهَا