حج و عمره صفحه 303

قرار می گیرند از وی حاجت می خواهند و گاهی در سخنان خود با وی ابراز می کند که می دانی چه می خواهم و برای چه منظور نزد قبرت آمده ام باید به من بدهی (شفای فرزند یا مثلاً سلامتی خودم را از تو می خواهم) با آنکه شفاکار پروردگار متعال است و آگاهی بر دل و ضمیر قلب مربوط به ذات پاک حق می باشد و پیغمبر یا امامان هر چه را خداوند به آنان آموخت می دانند و امامزاده بزرگوار در زمان حیات خود اطلاعی از دل ما نداشت، حال که به عالم بقا ارتحال پیدا کرده از کجا با اطلاع است آن هم در همان برخورد اول که نزد قبرش حاضر شدیم؟

به هر حال ترک زیارت رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) در روایات جفا شمرده شده و اقدام به زیارت وفاء به عهد است و زیارت قبر حضرت نظیر زیارت خود آن حضرت در حال حیات است و زیارت قبر فرزندانش به منزله ی زیارت قبر خود آن حضرت می باشد.

از امام ششم(علیه السلام) روایت شده که پیغمبر(صلی الله علیه و آله) فرمود: من اتی مکه حاجاً ولم یزرنی الی المدینه جفوته یوم القیامه ومن اتانی زائراً وجبت له شفاعتی ومن وجبت له شفاعتی وجبت له الجنه.

و صدوق از امام هشتم(علیه السلام) آورده که فرمود: ان لکل امام عهداً فی عتق اولیائه وشیعته وان من تمام الوفاء بالعهد زیاره قبورهم فمن زارهم رغبه فی زیارتهم وتصدیقاً بما رغبوا فیه] کان ائمتهم شفعاؤهم یوم القیامه.

و در حدیث اربع ماه دارد که حضرت امیر(علیه السلام) فرمود: اتموا برسول الله(صلی الله علیه و آله) اذا خرجتم الی بیت الله الحرام فانه ترکه جفاء وبذلک امرتم واتموا بالقبور التی الزمکم الله حقها وزیارتها واطلبوا الرزق عندها، عن الصادق(علیه السلام) من زارنا بعد مماتنا فکانما زارنا فی حیاتنا.

و روایات متعددی به مضامین مختلف داریم که زیارت قبر آن حضرت معادل حجی مبرور با خود آن حضرت است و هر کس قبر آن حضرت را زیارت کند مانند کسی است که خدا را زیارت کرده و هر که در حیات یا بعد از مرگ حضرت را زیارت کند در جوار حضرتش روز قیامت است و یا حضرت شفیعش در آن روز خواهد بود.